Pharmed

VASOGREL 75MG N30 TB

VAZOQREL

Beynəlxalq patentləşdirilməmiş adı: Clopidogrel

VAZOQREL Tərkibi

Təsiredici maddə: 1 tabletin tərkibində 75 mq klopidoqrel (klopidoqrel bezilat kimi) vardır.
Köməkçi maddələr: prejelatinləşdirilmiş qarğıdalı nişastası, mikrokristallik sellüloza,
 krospovidon A tipi, susuz kolloidal silisium dioksid, stearin turşusu 50 tipi.
Örtük: laktoza monohidrat, hipromelloza (E464), titan dioksid (E171), triasetin
 (E1518), qırmızı dəmir oksidi (E172).
Cilalayıcı maddə: karnaub mumu.

Farmakoterapevtik qrupu

Trombositlərin aqreqasiyasının inhibitorları heparin istisna olmaqla.

ATC kodu: B01AC04.

Farmakoloji xüsusiyyətləri

Farmakodinamikası:
Təsir mexanizmi
Klopidoqrel – metabolitlərindən birinin trombositlərin aqreqasiyasının inhibitoru olan bir
dərmanönüdür. Klopidogrel, trombositlərin aqreqasiyasını inhibə edən fəal metabolit meydana
gətirmək üçün CYP450 fermentləri tərəfindən metabolizə edilməlidir. Klopidoqrelin fəal metaboliti
seçici olaraq adenozindifosfatın (ADF) trombositlərinin P2Y12 reseptoru ilə birləşməsini və
qlikoprotein GPIIb/IIIa kompleksinin ADF-lə əlaqəli sonrakı fəallaşmasını inhibə edir ki, bu da
trombositlərin aqreqasiyasının inhibə edilməsinə gətirib çıxarır. Geri dönüşümsüz birləşmə hesabına
açıq trombositlər yaşam müddətinin qalan hissəsində (təxminən 7-10 gün) təsirə məruz qalır və
trombositlərin normal funksiyasının bərpası isə trombositlərin dövriyyəsinə uyğun bir sürətlə baş
verir. ADF xaricindəki agonistlər tərəfindən induksiya edilən trombositlərin aqreqasiyası sərbəst
buraxılmış ADF ilə artan trombosit aktivasiyasının qarşısını almaqla da inhibə olunur.
Aktiv metabolit, bəziləri polimorfik və ya digər dərman məhsulları tərəfindən inhibə olunan CYP450
fermentləri tərəfindən meydana gəldiyindən, bütün xəstələrdə kafi miqdarda trombosit inhibisiyası
olmayacaqdır.
Farmakodinamik təsirləri
Gündə 75 mq olmaqla təkrar dozalar ilk gündən etibarən trombositlərin ADF-induksiyalı
aqreqasiyasının əhəmiyyətli dərəcədə inhibisiyasını yaradır; bu getdikcə artır və 3-cü gün və 7-ci gün
arasında sabit vəziyyətə çatır. Dayanıqlı vəziyyətdə gündəlik 75 mq dozada müşahidə olunan orta
inhibisiya səviyyəsi 40% və 60% arasındadır. Müalicə dayandırıldıqdan sonra trombositlərin
aqreqasiyası və qanaxma müddəti orta hesabla 5 gün müddətində başlanğıc vəziyyətə qayıdır.
Klinik təsirliliyi və təhlükəsizliyi
Klopidoqrelin təhlükəsizliyi və təsirlililiyi 100 000-dən çox pasiyentin iştirakı ilə 7 dəfə ikiqat kor
tədqiqatda qiymətləndirilmişdir: Klopidoqreli AST ilə müqayisə edən CAPRIE tədqiqatı, klopidoqrel
ilə plasebonu müqayisə edən, CURE, CLARITY, COMMIT, CHANCE, POINT və ACTIVE-A
tədqiqatları istifadə edilmilşdir, hər iki preparatı AST və digər standart terapiya ilə kombinasiyada
müqayisə edən.
Sonuncu miokard infarktı (Mİ), sonuncu insult və ya aşkar edilmiş periferik arterial xəstəlik
CAPRIE tədqiqatı sonuncu miokard infarktı (<35 gün), son işemik insultu (7 gündən 6 aya qədər) və
ya aşkar edilmiş periferik arteriya xəstəliyi (PAX) ilə təzahür edən aterotrombozlu 19185 pasiyenti
əhatə edirdi. Pasiyentlər klopidoqrel 75 mq/gün və ya ASA 325 mq/gün qəbul etmək üçün randomizə
edildi və 1 ildən 3 ilədək izlənildi. Miokard infarktı alt qrupunda pasiyentlərin çoxu kəskin miokard
infarktından sonrakı ilk bir neçə gündə ASA terapiyası qəbul etdilər.
Klopidoqrel, AST ilə müqayisədə yeni işemik hadisələrin (miokard infarktının, işemik insultun və
vaskulyar ölüm birləşməsinin son nöqtəsi) görülmə sürətini əhəmiyyətli dərəcədə azaltdı. Müalicə
məqsədi ilə aparılan analizdə klopidoqrel qrupunda 939 hadisə və AST qrupunda 1020 hadisə (nisbi
riskin azaldılması (NRA) 8,7%, [95% CI: 0,2-16,4]; p = 0,045) müşahidə edildi ki, bu da 2 il ərzində
müalicə alan hər 1000 pasiyent üçün 10-a qədər [CI: 0-20] əlavə pasiyentin yeni işemik hadisə
yaşamasının qarşısının alınmasına uyğun gəlir. İkinci son nöqtə kimi ümumi ölüm hallarının təhlili,
klopidoqrel (5,8%) və AST (6,0%) arasında əhəmiyyətli bir fərq göstərməmişdir.
Seçim şərti (miokard infarktı, işemik insult və PAX) ilə altqrup analizlərində, PAX səbəbiylə qeyd
olunan pasiyentlərdə (xüsusən miokard infarktı tarixçəsi olanlarda) (NRA = 23,7%; CI: 8,9-36,2)
üstünlüyüən güclü olması (p = 0,003 səviyyəsində statistik əhəmiyyət qazanan) və insult xəstələrində
(NRA = 7,3%; CI: -5,7-18,7 [p= 0,258]) daha zəif (ASA-dan əhəmiyyətli dərəcədə fərqlənməyən)
olması görünürdü. Yalnız sonuncu miokard infarktı əsasında sınaqlara yazılan pasiyentlərdə
klopidoqrel say baxımından aşağı idi, lakin statistik olaraq ASA-dan fərqli deyildi (NRA = -4,0%;
CI: -22,5 to 11,7 [p=0,639]). Bundan əlavə, yaş qrupu üzrə alt qrup analizləri 75 yaşdan yuxarı
xəstələrdə klopidoqrelin faydasının ≤75 yaşındakı xəstələrə nisbətən müşahidə olunandan daha az
olduğunu göstərirdi.
CAPRIE tədqiqatı ayrı-ayrı alt qrupların effektivliyini qiymətləndirmək üçün gücləndirilmədiyindən,
seçmə şərtləri arasında nisbi risk azaldılması fərqlərinin həqiqi və ya təsadüfi olub-olmadığı aydın
deyil.
Kəskin koronar sindromu
CURE tədqiqatı, 24 saat ərzində ən son sinə ağrısı hadisəsi və ya işemiyaya uyğun simptompların
başlanması ilə özünü göstərən və ST seqmenti yüksəlməyən kəskin koronar sindromlu (qeyri-stabil
angina və ya Q-dişciksiz miokard infarktı olan) 12,562 pasiyenti əhatə edirdi. Pasiyentərdən həm
yeni işemiya ilə, həm də ürək fermentləri və ya troponin I və ya T-nin normanın ən yüksək
səviyyəsindən ən az iki dəfəyə qədər yüksəlməsi ilə uyğunlaşan EKQ dəyişiklikləri tələb olunurdu.
Pasiyentlər ASA (gündə bir dəfə 75-325 mq) və digər standart terapiyalarla birlikdə verilən
klopidoqrel (300 mq yükləmə dozası, ardından 75 mq/gün, N = 6,259) və ya plasebo (N = 6,303)
qəbul etmək üçün randomizə edildi. Pasiyentlər bir ilə qədər müalicə aldılar. CURE-də 823 (6,6%)
pasiyent GPIIb/IIIa reseptor antaqonistləri ilə eyni vaxtda müalicə almışdır. Pasiyentlərin 90%-dən
çoxunda heparinlər tətbiq edilmişdir və klopidoqrel ilə plasebo arasındakı nisbi qanaxma nisbəti eyni
vaxtda gedən heparin terapiyasından əhəmiyyətli dərəcədə təsirlənməmişdir.
Kəskin ST seqmenti yüksələn miokard infarktı olan pasiyentlərdə klopidoqrelin təhlükəsizliyi və
effektivliyi 2 dəfə randomizə edilmiş, plasebonun nəzarəti altında, ikiqat kor, CLARITY və
COMMIT tədqiqatlarında qiymətləndirilmişdir.
CLARITY tədqiqatına ST seqmenti yüksələn Mİ-nın başlanğıcından 12 saat ərzində qəbul edilmiş və
trombolitik terapiya üçün təyin olunmuş 3491 pasiyent daxil edilmişdir. Pasiyentlər klopidoqrel (300
mq yükləmə dozu, ardından 75 mq/gün, n = 1,752) və ya plasebo (n = 1,739), hər ikisini ASA
(yükləmə dozu olaraq 150 ilə 325 mq, ardından 75-dən 162-ə mq/gün), fibrinolitik vasitələr və lazım
olduqda heparinlə birlikdə qəbul etdilər. Pasiyentlər 30 gün müddətində izlənildi. Əsas son nöqtə,
infarktla əlaqəli tıxanmış arteriya birləşməsinin boşalmadan əvvəl angiogramda olması, koronar
angioqrafiyadan əvvəl ölüm və ya yenidən MI-nın baş verməsi idi. Angiyoqrafiya keçirməmiş
xəstələr üçün əsas son nöqtə 8-ci günə qədər və ya xəstəxanadan çıxarkən ölüm və ya təkrarlanan
miokard infarktı idi. Pasiyent toplusuna 19,7% qadınlar və 29,2% ≥65 yaş pasiyentlər daxil idi.
Pasiyentlərin cəmi 99,7% -i fibrinolitikləri (spesifikfibrin: 68,7%, qeyri- spesifik fibrin: 31,1%),
89,5% heparini, 78,7% β-blokatorları, 54,77 AÇF inhibitoru və 63% statinləri qəbul etmişdir.
Klopidoqrel qrupundakı pasiyentlərin yüzdə on beşi (15,0%) və plasebo qrupundakıların 21,7%-i
əsas son nöqtəyə çatdı ki, bu da klopidogrel lehinə (95% CI: 24), 47%; p <0,001), 6,7% mütləq
azalma və 36% nisbi azalmanı göstərir, bu da əsasən infarkt ilə əlaqəli tıxanmış damarların azalması
ilə əlaqələndirilir. Müsbət olaraq, pasiyentlərin yaşı və cinsi, infarktın yeri və istifadə olunan
fibrinolitikin və ya heparinin növü də daxil olmaqla əvvəlcədən təyin olunmuş bütün alt qruplar
arasında keçərli idi.
2x2-lik faktorial dizaynla aparılmış COMMİT tədqiqatına, dəstəkləyici EKQ anomaliyaları ilə (yəni
ST yüksəlməsi, ST depressiyası və ya sol mədəcikarası bloku) şübhəli Mİ simptomu başladıqdan
sonra 24 saat ərzində qəbul edilən 45 852 pasiyent daxil idi. Pasiyentlər klopidoqrel (75 mq/gün,
n=22961) və ya plasebonu (n=22891) ASA (162 mq/gün) ilə birlikdə 28 gün ərzində və ya
xəstəxanadan çıxana qədər qəbul etdilər. Əsas son nöqtələr hər hansı bir səbəbdən ölüm və ilk olaraq
yenidən infarktın baş verməsi, insult və ya ölüm meydana gəlməsi idi. Çoxluğa qadınların 27,8%-i,
60 yaşındakı pasiyentlərin 58,4%-i (26% ≥70 yaş) və fibrinolitik qəbul edən pasiyentlərin 54,5%-i
daxil idi.
Klopidoqrel, hər hansı bir səbəbdən nisbi ölüm riskini 7% (p=0,029) və təkrarlanan infarkt, insult və
ya ölüm brləşməsinin nisbi riskini 9% (p=0,002) əhəmiyyətli dərəcədə azaltdı ki, bu da 0,5% və
0,9%-ə müvafiq olaraq mütləq azalma demək idi. Bu fayda, fibrinolitik olan və ya olmayan bütün
yaşlar, cinslər arasında keçərli idi və 24 saat ərzində müşahidə olunmuşdur.
Kəskin koronar sindromda P2Y12 inhibitorlarının azalması
Kəskin koronar sindromun kəskin mərhələsindən sonra daha güclü P2Y12 reseptor inhibitorundan
ASA ilə birlikdə klopidoqrelə keçidi, klinik nəticələrlə yanaşı, iki təsadüfi, qeyri-kommersial
tədqiqatçı tərəfindən maliyyələşdirilən iki – TOPIC and TROPICAL-ACS adlı tədqiqatlarda (TMT)
qiymətləndirilmişdir.
Daha güclü P2Y12 inhibitorlarının, ticagrelor və prasugrel-in əsas tədqiqatlardakı klinik faydası
təkrarlanan işemik hadisələrin (kəskin və subakut stent trombositləri, miokard infarktı və təcili
revaskulyarizasiya da daxil olmaqla) əhəmiyyətli dərəcədə azalması ilə əlaqələndirilir. Birinci il
ərzində işemiyanın faydası davam etsə də, kəskin koronar sindromla müalicəyə başladıqdan ilk bir
neçə gün sonra işemiyanın təkrarlanmasında daha çox azalma müşahidə edildi. Əksinə, post-hoc
analizlər, kəskin koronar sindromun ardınca əsasən ilk aydan sonrakı dəstək mərhələsində, daha
güclü P2Y12 inhibitorlarının istifadəsi ilə qanama riskində statistik olaraq əhəmiyyətli bir artım
olduğunu göstərdi. TOPİC və TROPİCAL-ACS qanama hadisələrinin təsirini saxlamaqla necə
azaldıla biləcəyini öyrənmək üçün hazırlanmışdır.
TOPİC (Kəskin koronar sindromdan sonra trombosit inhibə edilməsinin vaxtı)
Bu randomizə edilmiş, açıq-etiketli tədqiqat, perkutan koronar müdaxilə tələb edən kəskin koronar
sindromlu pasiyentləri əhatə edirdi. ASA və daha güclü P2Y12 inhibitorunu qəbul edən və bir aydan
sonra heç bir yan təsiri göstərilməyən pasiyentlər sabit ACC + klopidoqrel kombinasiyasına keçməli
(ikiqat antitrombosit terapiyanın (İATT) deeskalasiyası)) və ya dərmanı davam etdirməli idilər
(dəyişməmiş İATT).
STEMİ (ST-seqmenti yüksələn miokard infarktı – STEMİ), NSTEMİ (ST-seqmenti yüksəlməyən
miokard infarktı-NSTEMİ) və ya qeyri-stabil angina pektorisi olan (deeskalasiyalı İATT [n = 322];
dəyişməmiş İATT [n = 323]) 646 pasiyentdən 645-i qiymətləndirilmişdir. Bir il sonra İATT deeskalasiya qrupundan 316 pasiyent (98,1%) və dəyişməmiş İATT qrupundan 318 pasiyent (98,5%)
müşahidə altına alındı. Ortalama təqib müddəti hər iki qrup üçün 359 gün idi. Tədqiqat qruplarının
xüsusiyyətləri hər iki qrupda da oxşar idi.
Akademik Qanama Tədqiqatı Konsorsiumu (AQTK) miqyasına əsasən ürək-damar xəstəlikləri ilə
əlaqəli əsas son nöqtə ölüm, insult, təcili revaskulyarizasiya və qanama kimi kombinə edilmiş əsas
son nöqtə
Kəskin koronar sindromdan bir il sonra 2 dəfə, İATT deeskalasiya qrupundakı 43 pasiyentdə (13,4%)
və dəyişməmiş İATT qrupundakı 85 pasiyentdə (26,3%) meydana gəldi (p <0,01). Bu statistik
cəhətdən əhəmiyyətli fərq, AQTK miqyasına görə İATT deeskalasiya qrupunda (4,0%) qanamanın,
dəyişməmiş İATT (p<0,01) qrupunda 14,9% olması ilə müqayisədə 2 dəfə az olmasına baxmayaraq,
əsasən işemik son nöqtələrdə (p = 0,36) fərq olmadan nisbətən az görülən qanama hadisələri ilə
əlaqədar idi. AQTK-nun bütün səviyyələrində qanama hadisələri İATT deeskalasiya qrupundakı 30
pasiyentdə (9,3%) və dəyişməmiş İATT qrupundakı (p <0,01) 76 pasiyentdə (23,5%) baş verdi.
TROPİCAL-ACS (Kəskin koronar sindromların xroniki antitrombosit terapiyasında trombositlərin
inhibə edilməsi reaksiyasının yoxlanılması)
Bu randomizə edilmiş, açıq-etiketli tədqiqat, müvəffəqiyyətli perkutan koronar müdaxilənin ardından
kəskin koronar sindromlu pozitiv biomarkerli 2610 pasiyenti əhatə edirdi. Pasiyentlər 5 və ya 10
mq/gün prasuqrel (0-14 gün) (n = 1309) və ya ardınca ASA ilə birlikdə (<100 mq/gün) 75 mq/gün
klopidoqrel (8-14 gün) (n = 1309) ilə 5 və ya 10 mq/gün prasuqrel (0-7 gün) qəbul etmək üçün
randomizə edildi. 14-cü gündə trombosit funksiyası testi keçirildi. Davamlı prasuqrel qəbul edən
pasiyentlər 11,5 ay daha prasuqrel ilə müalicə edildi.
Deeskalyasiya vəziyyətində olan pasiyentlər yüksək trombosit reaktivliyinə görə test edildi - YTR).
YTR ≥46 nəfərin iştirakı ilə, pasiyentlərin 11,5 ay ərzində prasuqrel qəbulu 5 və ya 10 mq/gün qədər
artırıldı; YTR <46 nəfərin iştirakı ilə pasiyentlər 11,5 ay ərzində 75 mq/gün klopidoqrel qəbul etməyə
davam etdilər. Buna görə, nəzarət olunan de-eskalyasiya qolu həm prasuqrel (40%) həm də
klopidoqrel (60%) qəbul edən pasiyentləri əhatə edirdi. Bütün pasiyentlər davamlı olaraq ASA qəbul
etdilər və bir il ərzində izlənildilər.
Əsas son nöqtə (ürək-damar xəstəlikləri, miokard infarktı, insult və AQTK səviyyəsində 12 ay sonra
2 dəfə qanama ilə birlikdə ölüm halları) müşahidə edildi və heç bir əskiklik göstərilmədi. Nəzarət
olunan deeskalyasiya qrupundakı 95 pasiyentdə (7%) və nəzarət qrupunun 118 pasiyentində (9%) (p
qeyri-əskik = 0,0004) bir müşahidə keçirildi. Nəzarət olunan de-eskalyasiya həm işemik hadisələrin
(de-eskalyasiya qrupunda 2,5%-ə qarşı kontrol qrupunda 3,2%; p qeyri-əskik=0,0115), həm də
AQTK miqyasında 2 dəfə çox qanamanın mərkəzi ikinci son nöqtəsinin (deeskalyasiya qrupunda
5%-ə qarşı kontrol qrupunda 6% [p = 0,23]) birləşməsi riskinin azaldılmasında nəticə vermədi. Bütün
qanama hadisələrinin ümumi halı (AQTK miqyasında 1 ilə 5 bal arasında), kontrol qrupundakı
(p=0,14). 11% (137 hadisə) ilə müqayisədə, nəzarət olunan deeskalyasiya qrupunda 9% (114 hadisə)
idi.
Kəskin yüngül İİ və ya orta dərəcədən yüksək riskə qədər TİH zamanı ikiqat antitrombositar müalicə
(İATM)
Kəskin yüngül İİ və ya orta dərəcədən yüksək riskə qədər TİH sonrası insultun profilaktikası üçün
klopidoqrel və AST kombinasiyası ilə aparılan İATM tədqiqatçılar tərəfindən sponsorlaşdırılan (İSS),
klinik təhlükəsizlik və effektivlik barəsində məlumatlar daxil olan iki randomizə edilmiş tədqiqatla –
CHANCE və POINT – qiymətləndirilmişdir.
CHANCE (klopidoqrelin əlilliyə səbəb olmayan, yüksək kəskin beyin qan dövranı pozğunluğu riski
olan pasiyentlərdə istifadəsi).
Bu randomizə olunmuş, ikiqat kor, çoxmərkəzli, plasebo nəzarətli klinik tədqiqatda Çindən kəskin
TİH (ABCD2 ≥ 4) və ya kəskin yüngül insultdan (NIHSS ≤ 3) əziyyət çəkən 5170 xəstə iştirak
etmişdir. Hər iki qrupdan olan pasiyentlər müalicənin ilk günü açıq şəkildə AST (həkim qərarından
asılı olaraq 75 mq-dan 300 mq-a qədər) qəbul etmişlər. Klopidoqrel-AST qrupuna randomizə
olunmuş pasiyentlərə ilk gündə 300 mq yüklənmə dozasında, daha sonra 2-ci gündən 90-cı günə kimi
75 mq dozada klopidoqrel və ilk gündə, o cümlədən, 2-ci gündən 90-cı günə kimi 75 mq dozada AST
təyin olunmuşdur. AST qrupuna randomizə olunmuş pasiyentlər isə ilk gündən 90-cı günə kimi
klopidoqrelin plasebo versiyasını və ikinci gündən 90-cı günə kimi 75 mq dozada AST qəbul
etmişlər.
Effektivliyin birincili son nöqtəsi kəskin yüngül İİ və ya yüksək TİH riskindən sonrakı ilk 90 gün
ərzində baş vermiş istənilən insult (işemik və ya hemorrargik) qəbul edilmişdir. Bu hallar klopidoqrel
və AST qəbul edən qrupda 212 pasiyentdə (8,2%), AST qəbul edən qrupda 303 pasiyentdə (11,7%)
müşahidə olundu (risk nisbəti (HR), 0,68; 95%, etibar intervalı (CI), 0,57-0,81; p<0,001). İİ halları
klopidoqrel və AST qrupunda 204 pasiyentdə (7,9%), AST qrupunda 295 (11,4%) pasiyentdə (HR
0,67, 95%, CI 0,56-0,81; p< 0,001). İki qrupun hər birində 8 pasiyentdə (hər qrup üçün 0,3%)
hemorarrgik insult baş vermişdir. Orta və ya ağır dərəcəli qansızma klopidoqrel və AST qrupunda 7
pasiyentdə (0,3%) və AST qəbul edən 8 pasiyentdə (0,3%) (p = 0,73) müşahidə olunmuşdur.
Istənilən qanaxma sıxlığı klopidoqrel və AST qəbul edən qrupda 2,3%, yalnız AST qəbul edən
qrupda 1,6% təşkil etmişdir (HR 1,41; 95 % CI 0,95-2,10; р = 0,09).
POINT (yeni TİH və ya yüngül İİ baş vermiş pasiyentlərdə trombosit oriyentasiyalı inhibə etmə)
Bu randomizə olunmuş, ikiqat kor, çoxmərkəzli, plasebo nəzarətli klinik tədqiqatda müxtəlif
ölkələrdən kəskin TİH (ABCD2 ≥ 4) və ya kəskin yüngül insultdan (NIHSS ≤ 3) əziyyət çəkən 4331
xəstə iştirak etmişdir. Hər iki qrupdan olan pasiyentlər müalicənin ilk günündən 90-cı gününə kimi
açıq şəkildə AST (həkim qərarından asılı olaraq 50 mq-dan 325 mq-a qədər) qəbul etmişlər.
Klopidoqrel qrupuna randomizə olunmuş pasiyentlərə ilk gündə 600 mq yüklənmə dozasında, daha
sonra 2-ci gündən 90-cı günə kimi 75 mq dozada klopidoqrel təyin olunmuşdur. Təsadüfi plasebo
qrupuna randomizə olunmuş pasiyentlər isə ilk gündən 90-cı günə kimi klopidoqrelin plasebo
versiyasını qəbul etmişlər.
Effektivliyin birincili son nöqtəsi olaraq 90-cı günə kimi müşahidə olunmuş geniş işemik
ağırlaşmaların (İİ, Mİ və ya işemik damar ağırlaşması nəticəsində baş vermiş ölüm hadisəsi) cəmi
qəbul edilmişdir. Belə hallar klopidoqrel və AST qəbul edən qrupdan 121 (5,0%) pasiyentdə, yalnız
ASK qəbul edən qrupda 160 (6,5%) (HR, 0,75; 95% CI, 0,59-0,95; р=0,02) qeydə alınmışdır.
Effektivliyin ikinci son nöqtəsi sayılan İİ klopidoqrel və AST qəbul edən qrupda 112 pasiyentdə
(4,6%), yalnız AST qəbul edən qrupda 155 pasiyentdə (6,3%) izlənilmişdir (HR 0,72; 95 % CI 0,56-
0,92; р=0,01). Təhlükəsizliyin qiymətləndirilməsinin birincili son nöqtəsi sayılan geniş miqyaslı
qansızma klopidoqrel və AST qəbul edən 2432 pasiyentdə 23 nəfərində (0,9 %), yalnız AST qəbul
edən 2449 pasiyentdən 10 nəfərində (0,4%) (HR 2,32; 95% CI 1,10-4,87; р=0,02) müşahidə
olunmuşdur. Əhəmiyyətsiz dərəcəli qansızma klopidoqrel və AST qaəbul edən 40 pasiyentdə (1,6%)
və yalnız AST qəbul edən 13 pasiyentdə (0,5%) izlənmişdir (HR 3,12; 95% CI 1,67–5,83; р=0,001).
CHANCE və POINT müalicə müddətinin dinamikasının analizi
İATM-nin 21 gündən artıq aparılmasının effekti yoxdur. Təyin olunmuş müalicəyə baxmayaraq baş
vermiş geniş işemik ağırlaşmalar və ağır qanaxmaların zaman müstəvisində yerləşdirməklə İATMnin qısamüddətli təsrinin dinamikasının analizini aparmaq mümkün olmuşdur.
Atrial Fibrilyasiya
ACTIVE W və ACTIVE A tədqiqatları, ACTIVE proqramındakı daxilindəki ayrı-ayrı tədqiqatlar,
vaskulyar hadisələr üçün ən az bir risk faktoru olan atrial fibrilasiyalı (AF) pasiyentləri əhatə edirdi.
Daxil olma meyarlarına əsasən, həkimlər, vitamin K antagonisti (VKA, məsələn, varfarin)
terapiyasına namizəd olduqları halda, xəstələri ACTIVE-W-yə daxil etdilər. ACTIVE-A tədqiqatı,
uyğun olmadığı və ya müalicədən imtina etdiyi üçün VKA terapiyası ala bilməyən pasiyentləri əhatə
edirdi.
ACTIVE W tədqiqatı, vitamin K antagonistləri ilə terapiyanın klopidoqrel və ASA ilə terapiyadan
daha effektiv olduğunu göstərdi.
ACTİVE-A tədqiqatı (n=7,554), klopidoqrel 75 mq/gün + AST (n=3772) ilə plasebo + ASA
(n=3782) arasında müqayisə edilən, randomizə edilmiş, ikiqat kor, plasebo nəzarətli, çox mərkəzli bir
tədqiqat idi. AST üçün tövsiyə olunan doza 75-100 mq/gün idi. Pasiyentlər 5 ilə qədər müalicə
alırdılar.
ACTIVE proqramda randomizə olunmuş pasiyentlər sübut olunmuş atrial fibrilasiya yəni son altı
ayda daimi AF və ya ən azı iki fasiləli VHF hadisəsi və aşağıdakı risk faktorlarından ən az biri ilə
xarakterizə olunur:
≥75 yaş və ya 55-74 yaş arası və hər hansı dərman müalicəsi tələb olunan şəkərli diabet, əvvəllər
miokard infarktı diaqnozu qoyulmuş və ya bilinən koronar arteriya xəstəliyi, müalicə olunan sistemli
hipertenziyalı, insult keçirmiş, keçici işemik ürək xəstəliyi (KİÜ) və ya qeyri-serebral sistem
embolus, sol mədəciyin 45% çox boşalma fraksiyası ilə disfunksiyası və ya sübut olunmuş periferik
arteriyaların okluziv xəstəliyi. Orta CHADS2 hesabı 2,0 (0-6 aralığında) idi.
Pediatrik populyasiya
Tromboz riski altında olan 86 yeni doğulmuşlar və ya 24 aya qədər uşaqların (PICOLO) iştirak etdiyi
doza artırma tədqiqatında klopidoqrel yenidoğulanlar və körpələr üçün ardıcıl olaraq 0,01, 0,1 və 0,2
mq/kq kimi dozada və yalnız yeni doğulmuş körpələr üçün 0,15 mq/kq kimi qiymətləndirilmişdir. 0,2
mq/kq doza, orta hesabla 49,3% inhibisiya dərəcəsinə (5 μM ADP ilə əlaqəli trombositlərin
aqreqasiyası) çatdı ki, bu da Klopidoqreli 75 mq/gün qəbul edən yetkinlərdə olduğu ilə müqayisə
edilən idi.
Randomizə edilmiş, ikiqat kor, paralel qrup tədqiqatında (CLARINET) sistemik-ağciyər arteriya
şuntu ilə palliasiya olunmuş sianotik anadangəlmə ürək xəstəliyi olan 906 pediatrik pasiyent
(yenidoğulmuş və körpələr) əvvəlki müalicəsi. müşayiət olunmaqla yanaşı 0,2 mq/kq (n=467)
klopidoqrelvə ya plasebo (n = 439) ilə birlikdə ikinci mərhələ əməliyyata qədər eyni zamanda qəbul
etmək üçün randomizə edildi. Şunt palliasiyası ilə tədqiq olunan dərman vasitəsinin ilk tətbiqi
arasındakı ortalama müddət 20 gün idi. Pasiyentlərin təqribən 88% -i eyni vaxtda ASA (1 ilə
23 mq/kq/gün aralığında) qəbul etmişdir. 120 gün əvvəl trombotik hadisə hesab edilən (klopidoqrel
qrupu üçün 89 [19,1%] vəplasebo qrupu üçün 90 [20,5%]) sonra ilkin birləşmiş ölüm nöqtəsi olan,
şunt trombozu və ya ürək xəstəlikləri ilə əlaqədar qruplar arasında əhəmiyyətli bir fərq yox idi.
Qanama həm klopidoqrel, həm də plasebo qruplarında ən çox görülən əks təsir idi. Bununla birlikdə,
qruplar arasında qanaxma hallarında əhəmiyyətli bir fərq yox idi. Bu tədqiqatın uzunmüddətli
təhlükəsizlik təqibində, bir yaşında şunt daşıyan 26 pasiyentə 18 aydan əvvəl klopidoqrel verildi. Bu
uzunmüddətli müşahidə zamanı yeni təhlükəsizlik məsələləri qeyd edilməyib.
CLARINET və PICOLO tədqiqatları hazır klopidoqrel məhlulu istifadə edilərək aparıldı. Yetkinlərdə
aparılan nisbi bioavailability tədqiqatında hazırlanmış klopidoqrel məhlulu təsdiqlənmiş tabletlə
müqayisədə eyni dövriyyədə (hərəkətsiz) metabolitin absorbsiya dərəcəsini oxşar dərəcədə və daha
yüksək göstərmişdir.
Farmakokinetikası:
Sorulması
Klopidoqrel gündə 75 mq dozada birdəfəlik və təkrar daxilə qəbul zamanı tez sorulur. Dəyişilməmiş
klopidogrelin ortalama plazma səviyyələrinin pik həddi (75 mq oral dozadan sonra təxminən 2,2-
2,5 ng/ml) tətbiqdən 45 dəqiqə sonra müşahidə edildi. Klopidoqrelin metabolitlərinin sidik vasitəsilə
xaric olunması məlumatlarına görə absorbsiyası ən az 50% dir.
Paylanması
Klopidoqrel və əsas dövriyyədə olan (hərəkətsiz) metabolit in vitro şəkildə insan plazma zülallarına
(98% və 94% sırasıyla) inversiya şəklində bağlanır. Geniş qatılıq diapazonunda birləşmə doymamış
olur.
Biotransformasiyası
Klopidoqrel intensiv şəkildə qaraciyərdə metabolizə olunur. In vitro və in vivo, klopidoqrel iki əsas
metabolik yolla: biri esterazların təsiri ilə olur və karboksil turşusunun qeyri-fəal törəməsinin (qanda
dövr edən metabolitlərin 85-i%) əmlə gəlməsi ilə hidroliz, digəri isə çoxsaylı sitoxrom P450-nin
vasitəsi ilə metabolizə olunur. Əvvəlcə klopidoqrel aralıq metabolit olan 2-okso-klopidoqrelə
metabolizə olunur. Sonra aralıq metabolit olan 2-okso-klopidoqrelin metabolizmi klopidoqrelin fəal
metaboliti – klopidoqrelin tiol törəməsinin əmələ gəlməsinə gətirib çıxarır. Fəal metabolit əsasən
CYP2C19 tərəfindən CYP1A2, CYP2B6 və CYP3A4 də daxil olmaqla bəzi digər CYP enzimlərinin
iştirakı ilə əmələ gəlir. In vitro zamanı aşkar olunan fəal tiol metaboliti trombositlərin reseptorları ilə
tez və davamlı birləşir, beləliklə trombositlərin aqreqasiyasını inhibə etmiş olur.
Klopidoqrelin 300 mq yüklənmə dozasının birdəfəlik qəbulu zamanı fəal metabolitin Cmax-ı
klopidoqrelin 75 mq dəstəkləyici dozada 4 gün müddətində qəbulu zamanı Cmax-dan 2 dəfə çoxdur.
Cmax dozadan təxminən 30-60 dəq. sonra olur.
Xaric olması
14C nişanlanmış klopidoqrel daxilə qəbul edildikdə, doza qəbulundan sonra 120 saat aralığında
təxminən 50% sidiklə, təxminən 46% nəcislə xaric edilir. 75 mq dozada daxilə birdəfəlik qəbuldan
sonra klopidoqrelin yarımparçalanma müddəti təxminən 6 saat təşkil edir. Birdəfəlik qəbuldan və
təkrar dozaların qəbulundan sonra qanda dövr edən əsas (qeyri-fəal) metabolitin yarımparçalanma
dövrü 8 saat təşkil edir.
Farmakogenetikası
CYP2C19 alleli həm fəal metabolitin, həm də 2-okso-klopidoqrelin orta metabolitinin əmələ
gəlməsində iştirak edir. Klopidoqrelin fəal metabolitinin farmakokinetikası və ex vivo
trombositlərinin aqreqasiyası analizləri ilə ölçülən antitrombosit təsirləri CYP2C19 genotipinə görə
fərqlənir.
CYP2C19*1 alleli tam funksional metabolizmaya uyğun olsa da, CYP2C19*2 və CYP2C19*3
allelləri qeyri-funksionaldır. CYP2C19*2 və CYP2C19*3 allelləri Qafqaz (85%) və Asiya (99%) zəif
metabolizatorlarında funksiyası azalmış allellərin əksəriyyətini təşkil edir. Metabolizmanın olmaması
və ya azalması ilə əlaqəli digər allellərə daha az rast gəlinir və bunlara CYP2C19 *4, *5, *6, *7 və *8
daxildir. Metabolik vəziyyəti zəif olan pasiyentdə yuxarıda göstərildiyi kimi iki funksiyasını itirmiş
alleli olacaqdır. Zəif CYP2C19 metabolizması olan genotiplərin nəşr olunan tezlikləri qafqazlılar
üçün təxminən 2%, qaralar üçün 4% və Çinlilər üçün 14%-dir. Pasiyentin CYP2C19 genotipini təyin
etmək üçün testlər mövcuddur.
40 sağlam fərdin iştirak etdiyi bir krossover tədqiqatında, CYP2C19 metabolizatorlarının hər birində
10 fərd olmaqla dörd qrupda (ultrafast, geniş, orta və zəif), hər biri cəmi 5 gün (sabit vəziyyət)
olmaqla 300 mq sonra 75 mq/gün və 600 mq, daha sonra 150 mg/gün istifadə edərək farmakokinetik
və antitrombosit reaksiyalar qiymətləndirildi. Fəal metabolitin təsiri ilə ultrafast, geniş və orta
metabolizatorlar arasında trombositlərin aqreqasiyasının (ITA) ortalama inhibə edilməsində
əhəmiyyətli bir fərq müşahidə edilmədi. Zəif metabolizatorlarda fəal metabolitlərin təsiri geniş
metabolizatorlarla müqayisədə 71%-dən 63-%-ə qədər azalmışdır. 300 mg/75 mg doza rejimindən
sonra zəif metabolizatorlarda antitrombosit reaksiyalar orta IPA (5 μM ADP) 24% (24 saat) və 37%
(5 gün) ilə müqayisədə olan geniş metabolizatorlarda IPA 39,% (24 saat) və 58% (5 gün) və orta
metabolizatorlarda 37% (24 saat) və 60% (5 gün) azalmışdır. Zəif metabolizatorlar 600 mq/150 mq
rejimlə qəbul edildikdə, fəal metabolitlərin təsiri 300 mq / 75 mq rejimi ilə qəbul ediləndən daha çox
idi. Bundan əlavə, IPA 32% (24 saat) və 61% (5 gün) idi ki, bu da 300 mq/75 mq rejimlə qəbul edən
zəif metabolizatorlardan daha yüksək idi və 300 mq/75 mq rejimi ilə qəbul edən digər CYP2C19
metabolizator qruplarına bənzəyirdi. rejim. Bu pasiyenttoplusu üçün uyğun bir doza rejimi klinik
nəticə tədqiqatlarında tapılmamışdır.
Yuxarıda göstərilən nəticələrə uyğun olaraq, stabil vəziyyətdə klopidoqrel qəbul edən 335 fərddə
aparılan 6 tədqiqatın meta-analizi, fəal metabolitin təsirinin orta metabolizatorlarda 28%, zəif
metabolizatorlarda 72% azaldığını göstərsə də, trombositlərin aqreqasiyasını inhibə edilməsi (5 μM
ADP) geniş metabolizatorlarla müqayisədə IPA 5,9% və 21,4% fərqləri ilə müvafiq olaraq azaldıldı.
Klopidoqrel ilə müalicə olunan pasiyentlərdə CYP2C19 genotipinin klinik nəticələrə təsiri
perspektivli, randomizə olunmuş, bununla birlikdə, genotipləşdirmə nəticələri olan klopidoqrel ilə
müalicə olunan pasiyentlərdə bu təsiri qiymətləndirmək üçün bir sıra retrospektiv analizlər
aparılmışdır: CURE (n=2721), CHARISMA (n=2428), CLARITY TIMI 28 (n=227), TRITON TIMI
38 (n=1477) və ACTIVE-A (n=601) həmçinin bir sıra nəşr olunmuş kohort tədqiqatları.
TRITON TIMI 38 və 3 kohort tədqiqatlarında (Collet, Sibbing, Giusti), metabolik vəziyyəti orta və
ya zəif olan pasiyentlər toplanan qrupda ürək-damar xəstəliyi hadisələri (ölüm, miokard infarktı və
insult) və ya damar tıxanıqlığı geniş metabolizatorlarla müqayisədə daha yüksək idi.
CHARISMA və bir kohort tədqiqatında (Simon), metobalizması yüksək olanlarla müqayisədə zəif
metabolizması olanlarda artan hadisə nisbəti müşahidə edildi.
CURE, CLARITY, ACTIVE-A və kohort tədqiqatlarından birində (Trenk), metabolizerin
vəziyyətindən asılı olaraq hadisələrin nisbətində bir artım müşahidə edilmədi.
Bu analizlərin heç biri metabolizması zəif olan pasiyentlərdə nəticələrdəki fərqləri aşkar etmək üçün
kifayət qədər ölçülü deyildi.
Xüsusi populyasiya
Bu xüsusi populyasiyalardakı fəal klopidoqrel metabolitinin farmakokinetikası məlum deyil.
Böyrək çatışmazlığı
Ağır böyrək xəstəliyi olanlarda (kreatinin klirensi 5-dən 15 ml/dəq-ə qədər) klopidoqrelin gün
ərzində 75 mq təkrarlanan dozasından sonra ADF ilə əlaqəli trombositlərin aqreqasiyasının inhibə
edilməsi sağlam fərdlərə nisbətən daha aşağı (25%) idi, amma sağlam fərdlərə nisbətən qanama
müddətinin uzanması gündə 75 mq klopidoqrel qəbul edən sağlam fərdlərlə eyni idi. Bundan əlavə,
bütün pasiyentlərdə klinik tolerantlıq yaxşı idi.
Qaraciyər çatışmazlığı
Ağır qaraciyər çatışmazlığı olan pasiyentlərdə 10 gün ərzində gündə 75 mq klopidoqrel dozalarının
təkrarlanmasından sonra, ADF-nin yaratdığı trombositlərin aqreqasiyasının inhibə edilməsi sağlam
fərdlərlə eyni idi. Qanama müddətinin ortalama uzanma vaxtı iki qrupda da eyni idi.
Etnik mənsubiyyəti
CYP2C19-un orta və zəif metabolizmasına səbəb olan CYP2C19 allellərinin yayılması etnik
mənsubiyyətə görə fərqlənir (“Farmakogenetikaya” bax). Ədəbiyyatda, Asiya topluluğunda, bu CYPnin genotipləşdirilməsinin klinik hadisələrinin nəticəsinə klinik təsirini qiymətləndirmək üçün
məhdud məlumatlar mövcuddur.

İstifadəsinə göstərişlər

Aterotrombotik hadisələrin ikincili profilaktikası
Vasogrel göstərişdir:
− miokard infarktı (bir neçə gündən 35 günə kimi müddətdə), işemik insult (7 gündən 6 aya kimi
müddətdə) və ya periferik arterial xəstəliklərdən əziyyət çəkən yetkin pasiyentlər.
− kəskin koronar sindromundan əziyyət çəkən yetkin pasiyentlər:
− ST seqmentinin qalxması ilə müşayiət olunmayan kəskin koronar sindrom (qeyri-stabil
stenokardiya və ya Q dişciksiz miokard infarktı), həmçinin dəridən keçməklə koronar müdaxilə
zamanı stentləmə əməliyyatı keçirmiş pasiyentlərdə asetilsalisil turşusu (AST) ilə birlikdə;
− ST seqmentinin qalxması ilə müşahidə olunan kəskin miokard infarktı, trombolizis terapiyasının
aparılması mümkün olan AST ilə birlikdə dərman müalicəsi zamanı;
Orta dərəcədən yüksək riskə qədər Tranzitor İşemik Həmlə (TİH) və ya yüngül İşemik İnsult (İİ)
xəstələrində
Klopidoqrel AST ilə kombinasiyada göstərişdir:
Orta dərəcədən yüksək riskə qədər TİH (ABCD21
qiymətləndirməsi ≥ 4) və ya yüngül İİ (NIHSS2≤3)
yetkin xəstələrində TİH və ya İİ baş verməsindən sonra 24 saat ərzində.
Atriyal fibrilasiyada aterotrombotik və tromboembolik hadisələrin qarşısının alınması
Damar hadisələri üçün ən azı bir risk faktoru olan, Vitamini K antaqonisti (VKA) terapiyasını ala
bilməyən və qanaxma riski az olan yetkin pasiyentlərdə, insult da daxil olmaqla aterotrombotik və
tromboembolik xəstəlik hadisələrin profilaktikası üçün AST ilə birlikdə Vazoqrel də göstərilmişdir.
Əlavə məlumat üçün Farmakodinamikaya müraciət edin.
- Yaş, Arterial təzyiq, Klinik əlamətlər, Müddət, Şəkərli diabet diaqnozu (Age, Blood pressure, Clinical
features, Duration, and Diabetes mellitus diagnosis)
- Milli Sağlamlıq İnstitutunun İnsult Şkalası (National Institutes of Health Stroke Scale (NIHSS))

Əks göstərişlər

− Təsiredici maddələrə və ya tərkibində sadalanan köməkçi maddələrə qarşı yüksək həssaslıq;
− ağır qaraciyər çatışmazlığı;
− peptik xora və ya kəllədaxili qanaxma kimi təsiredici patoloji qanaxma;
− irsi qalaktoza dözümsüzlüyü, laktaza çatışmazlığı və ya qlükoza-qalaktoza malabsorbsiya
sindromu;
− hamiləlik;
− laktasiya dövrü (ana südü ilə qidalandırma);
− 18 yaşa kimi yaş dövrü (istifadəsinin təhlükəsizliyi və effektivliyi müəyyən olunmayıb).

Xüsusi göstərişlər və ehtiyat tədbirləri

Qanama və hematoloji xəstəliklər
Qanama riski və hematoloji mənfi reaksiyalar səbəbindən müalicə zamanı qanaxma ilə əlaqəli klinik
simptomlar ortaya çıxdıqda qan hüceyrələrinin sayının təyin edilməsi və ya digər uyğun testlər dərhal
nəzərə alınmalıdır. Digər antitrombosit agentlərdə olduğu kimi, travma, əməliyyat və ya digər
patoloji vəziyyətlərdən qanaxma riski ola biləcək pasiyentlərdə və ASA, heparin, qlikoprotein IIb/IIIa
inhibitorları və ya steroid olmayan qeyri-steroid iltihabəleyhinə (NSAİD) SOG-2 inhibitorları daxil
olmaqla iltihabəleyhinə dərmanlar, serotoninin geri udulmasının seçici inhibitorları (SGUSİ), güclü
CYP2C19 induktorları və ya pentoksifillin kimi qanaxma riski ilə əlaqəli olan preparatlarla müalicə
alan pasiyentlərdə ehtiyatla istifadə olunmalıdır. Pasiyentlər, xüsusən müalicənin ilk həftələrində
və/və ya invaziv ürək prosedurları və ya əməliyyatdan sonra gizli qanaxma daxil olmaqla qanaxma
əlamətləri üçün diqqətlə izlənilməlidir. Klopidoqrelin oral antikoaqulyantlarla eyni vaxtda qəbulu əks
göstərişdir, çünki qanaxmaların intensivliyini artıra bilər.
Əgər pasiyent xüsusi əməliyyat keçirirsə və antitrombosit təsiri müvəqqəti istənmirsə, əməliyyatdan
7 gün əvvəl klopidoqrel dayandırılmalıdır. Pasiyentlər hər hansı bir əməliyyat təyin olunmadan və
yeni bir dərman qəbul edilməzdən əvvəl həkimlərə və diş həkimlərinə klopidoqrel qəbul etdiklərini
bildirməlidirlər. Klopidoqrel qanaxma müddətini uzadır və qanaxma lezyonları olan pasiyentlərdə
(xüsusilə mədə-bağırsaq və göz içi pozulmaları) ehtiyatla istifadə olunmalıdır.
Pasiyentlərə klopidoqrel qəbul etdikdə (tək və ya ASA ilə birlikdə) qanamanın dayandırılmasının
normaldan daha uzun vaxt ala biləcəyi və qeyri-adi qanamalar (yeri və ya müddəti) barədə
həkimlərinə məlumat verməli olduqları bildirilməlidir.
Trombotik trombositopenik purpura(TTP)
Trombotik trombositopenik purpura (TTP) klopidoqrel istifadəsindən, bəzən qısa müddətli təsirdən
sonra çox nadir hallarda bildirilmişdir.Bu, nevroloji tapıntılar, böyrək disfunksiyası və ya hərarətlə
əlaqəli olan trombositopeniya və mikroangiopatik hemolitik anemiya ilə xarakterizə olunur. TTP,
plazmaferez daxil olmaqla təcili müalicə tələb edən ölümcül potensiallı bir vəziyyətdir.
Qazanılan hemofiliya
Klopidoqrel qəbul etdikdən sonra qazanılmış hemofiliya bildirildi. Qismən aktivləşdirilmiş
tromboplastin vaxtının (QATV) təsdiqlənmiş təcrid olunmuş uzanması halında qanaxma ilə və ya
olmadan, qazanılmış hemofiliya nəzərə alınmalıdır. Qazanılan hemofiliya diaqnozu təsdiqlənmiş
pasiyentlər bir mütəxəssis tərəfindən izlənilməli və müalicə edilməli və klopidoqrelin istifadəsi
dayandırılmalıdır.
Son işemik insult
Müalicənin başlanğıcı:
- Kəskin yüngül İİ və ya orta dərəcədən yüksək riskə qədər TİH xəstələrində ikiqat antitrombositar
müalicə (klopidoqrel və AST) hadisənin baş verməsindən sonra 24 saatdan gec olmamaqla
başlanılmalıdır.
- Anamnezində kəllədaxili (qeyri-travmatik) qansızma halı olan kəskin yüngül İİ və ya orta
dərəcədən yüksək riskə qədər TİH xəstələrində qısamüddətli ikiqat antitrombositar müalicənin faydarisk nisbəti barəsində məlumat yoxdur.
- Yüngül olmayan İİ xəstələrində klopidoqrel ilə müalicəni hadisənin baş verməsindən 7 gün sonra
başlamaq lazımdır.
Yüngül olmayan İİ xəstələri (NIHSS>4):
- Məlumatın olmaması səbəbindən ikiqat antitrombositar müalicənin aparılması tövsiyyə olunmur.
Yaxın müddətdə yüngül İİ və ya orta dərəcədən yüksək riskə qədər TİH yaşamış xəstələrə müdaxilə
göstəriş olarsa və ya planlanırsa:
- karotid endarterektomiya və ya damardaxili trombektomiya göstəriş olan və ya trombolizis və ya
antikoaqulyant terapiya planlaşdırılan pasiyentlərdə ikiqat antitrombositar müalicənin aparılmasını
dəstəkləyən məlumat yoxdur. Belə hallarda ikiqat antitrombositar müalicə təyin etmək məsləhət
görülmür.
Sitoxrom P450 2C19 (CYP2C19)
Farmakogenetikası: CYP2C19 metabolizmasının aşağı səviyyədə olduğu pasiyentlərdə tövsiyə
olunan dozalarda klopidoqrel, fəal klopidoqrel metabolitini daha az əmələ gətirir və trombositlərin
işinə daha az təsir göstərir. Pasiyentin CYP2C19 genotipini təyin etmək üçün testlər mövcuddur.
Klopidoqrel CYP2C19 vasitəsi ilə fəal metabolitinə qədər qismən metabolizə olunduğundan, bu
fermentin fəaliyyətini inhibə edən dərmanların istifadəsinin, fəal klopidoqrel metabolitinin
səviyyəsində bir azalmaya səbəb olacağını gözləmək olar. Bu qarşılıqlı əlaqənin klinik əhəmiyyəti
aydın deyil. Ehtiyat tədbiri olaraq güclü və ya orta dərəcədə CYP2C19 inhibitorlarının eyni vaxtda
istifadəsi əks göstərişdir.
Gözlənilir ki, CYP2C19 izofermentinin fəallığını induksiya edən dərman vasitələrinin qəbulu
klopidoqrelin fəal metabolitinin qatılığının artmasına və qanaxma riskinin yüksəlməsinə gətirib
çıxaracaq. Ehtiyyat tədbiri olaraq güclü CYP2C19 induktorları ilə eyni zamanda istifadəsindən
qaçınılmalıdır.
CYP2C8 izofermentinin substratları
Eyni zamanda klopidoqrel və CYP2C8 izofermentinin substratlarını qəbul edən pasiyentlər ciddi
nəzarət altında saxlanılmalıdırlar.
Tienopiridinlər arasında qarşılıqlı reaksiyalar
Pasiyentlər tarixçələrində bildirilən tienopiridinlər arasında qarşılıqlı reaksiyaların digər tienopiridinə
(klopidoqrel, tiklopidin, prasuqrel) qarşı yüksək həssaslığına görə test edilməlidir. Tienopiridinlər
səpgi, angioödem və ya trombositopeniya və neytropeniya kimi hematoloji çarpaz reaksiyalar kimi
yüngüldən ağıra doğru allergik reaksiyalara səbəb ola bilər. Artıq allergik reaksiya və ya başqa bir
tienopiridinə hematoloji reaksiya göstərən pasiyentlərdə eyni və ya fərqli bir reaksiyanın inkişaf riski
artmış ola bilər. Tienopiridinlərə qarşı allergiyası olan pasiyentlərin hiperhəssaslıq əlamətlərinə görə
izlənməsi tövsiyə olunur.
Böyrək çatışmazlığı
Böyrək çatışmazlığı olan pasiyentlərdə klopidoqrel ilə terapevtik təcrübə məhduddur. Bu səbəbdən
bu pasiyentlərdə klopidoqrel ehtiyatla istifadə edilməlidir.
Qaraciyər çatışmazlığl
Orta dərəcədə qaraciyər xəstəliyi olan, qanama diatezi ola bilən pasiyentlərdə təcrübə məhduddur. Bu
səbəbdən klopidoqrel bu populyasiyada ehtiyatla istifadə olunmalıdır.
Köməkçi maddələr
Klopidoqrel laktoza monohidratdan ibarətdir. Qalaktoza qarşı dözümsüzlük, laktaza çatışmazlığı və
ya qlükoza-qalaktoz malabsorbsiyası ilə əlaqəli nadir irsi problemləri olan pasiyentlər bu tibbi
məhsulu qəbul etməməlidirlər.

Digər dərman vasitələri ilə qarşılıqlı təsiri

Qanaxma riski ilə əlaqəli dərmanlar
Əlavə təsiri ola biləcəyinə görə artan qanama riski var. Qanama riski ilə əlaqdar olan dərmanların
eyni vaxtda istifadəsi ehtiyatla icra olunmalıdır.
Oral antikoagulyantlar
Klopidoqrelin oral antikoaqulyantlarla eyni vaxtda istifadəsi əks göstərişdir, çünki qanamanın
intensivliyini artıra bilər. Klopidoqrelin 75 mg/gün qəbulu, uzun müddətli varfarin terapiyası qəbul
edən pasiyentlərdə S-varfarinin və ya Beynəlxalq Normallaşdırılmış Nisbətin (İNR)
farmakokinetikasını dəyişdirməməsinə baxmayaraq, klopidoqrelin varfarinlə birlikdə qəbulu
hemostaz üzərində sərbəst təsirləri səbəbindən qanaxma riskini artırır.
Qlükoprotein IIb/IIIa inhibitorları
Klopidoqrel, eyni vaxtda qlikoprotein IIb/IIIa inhibitorları qəbul edən pasiyentlərdə ehtiyatla istifadə
olunmalıdır.
Asetilsalisil turşusu (AST)
AST, ADF ilə əlaqəli trombositlərin aqreqasiyasının klopidoqrel vasitəsi ilə inhibə edilməsini
dəyişdirmədi, lakin klopidoqrel, AST-nun kollagenlə əlaqəli trombositlərin aqreqasiyasına təsirini
gücləndirdi. Bununla birlikdə, AST-nun bir gün ərzində gündə iki dəfə 500 mq olmaqla qəbulu,
klopidoqrel qəbulu ilə əlaqədar qanaxma müddətinin uzanmasını əhəmiyyətli dərəcədə artırmamışdır.
Klopidoqrel və asetilsalisil turşusu arasında farmakodinamik qarşılıqlı təsir, qanaxma riskinin
artmasına səbəb olur. Buna görə eyni vaxtda istifadə edərkən ehtiyatlı olunmalıdır Bununla birlikdə,
klopidoqrel və AST bir ilə qədər birlikdə tətbiq olunur.
Heparin
Sağlam fərdlərdə aparılan klinik bir araşdırmada, klopidoqrel, heparin dozasında və ya heparinin
laxtalanmaya təsirində bir dəyişiklik tələb etmirdi. Heparinin birgə qəbulu, klopidoqrel tərəfindən
induksiya edilən trombositlərin aqreqasiyasının inhibə edilməsinə təsir etməmişdir. Klopidoqrel və
heparin arasındakı farmakodinamik qarşılıqlı təsir, qanaxma riskinin artmasına səbəb olur. Buna görə
ehtiyatla istifadə olunmalıdır.
Trombolitiklər
Klopidoqrelin, fibrin və ya qeyri-fibrin spesifik trombolitik maddələr və heparinlərlə eyni vaxtda
qəbul edilməsinin təhlükəsizliyi kəskin miokard infarktı olan pasiyentlərdə qiymətləndirilmişdir.
Klinik əhəmiyyətli qanaxma insidansı, trombolitik maddələr və heparinin AST ilə birlikdə tətbiq
edilməsi zamanı müşahidə edilənlərə bənzəyirdi.
QSİƏP
Sağlam könüllülərdə aparılan klinik bir araşdırmada, klopidoqrel və naproksenin eyni vaxtda qəbulu
mədə-bağırsaqda gizli qan itkisini artırdı. Bununla birlikdə, digər QSİƏP-lərlə qarşılıqlı təsirlərin
olmaması səbəbindən, hazırda bütün QSİƏP-lərlə mədə-bağırsaq qanaması riskinin artıb-artmadığı
aydın deyil. QSİƏP-in klopidoqrel ilə birlikdə istifadəsi zamanı ehtiyatlı olmaq lazımdır.
SGUSİ
SGUSİ (serotoninin geri udulmasının seçici inhibitorları) trombositlərin fəallaşmasına təsir
göstərdiyinə və qanaxma riskini artırdığına görə SGUSİ ilə klopidoqreli eyni zamanda istifadə
edərkən ehtiyatlı olmaq lazımdır.
Digər müşayiət olunan terapiya:
CYP2C19 induktorları
Klopidoqrel öz fəal metabolitinə qismən CYP2C19 izofermentinin köməyilə metabolizə olunduğuna
görə bu fermenti inhibə edən preparatların istifadəsi klopidoqrelin fəal metabolitinin qatılığının
yüksəlməsinə gətirib çıxara bilər.
Rifampisin CYP2C19-u güclü induksiya edir ki, bu da həm klopidoqrelin fəal metabolitinin
qatılığının miqdarının artmasına, həm də trombositlərin inhibə olunmasına səbəb olur və beləliklə
qanaxma riskinin yüksəlməsinə gətirib çıxara bilir. Ehtiyat tədbiri olaraq, güclü və ya orta dərəcədə
CYP2C19 induktorlarının eyni vaxtda istifadəsi dayandırılmalıdır.
CYP2C19 inhibitorları
Klopidoqrel öz fəal metabolitinə qismən CYP2C19 iştirakı ilə metabolizə olunduğundan, gözlənildiyi
kimi, bu fermenti inhibə edən dərman vasitələrinin qəbulu klopidoqrelin fəal metabolitinin qatılığının
azalmasına gətirib çıxaracaq. Bu qarşılıqlı təsirin klinik əhəmiyyəti müəyyənləşdirilməyib. Ehtiyat
tədbiri olaraq, güclü və ya orta CYP2C19 inhibitorlarının eyni vaxtda istifadəsindən qaçınılmalıdır.
CYP2C19-u inhibə edən dərman məhsullarına omeprazol və ezomeprazol, fluvoksamin, fluoksetin,
moklobemid, vorikonazol, flukonazol, tiklopidin, siprofloksasin, simetidin, karbamazepin,
okskarbazepin və xloramfenikol daxildir.
Proton pompası inhibitorları
Gündə bir dəfə 80 mq dozada omeprazol, klopidoqrel ilə eyni vaxtda və ya iki dərmanın tətbiq
edilməsi arasında 12 saat ərzində tətbiq edilir, fəal metabolitin təsirini 45% (yükləmə dozu) və 40%
(saxlama dozu) azaldır. Bu azalma trombositlərin aqreqasiyasının 39% (yükləmə dozu) və 21%
(saxlama dozu) tərəfindən inhibə edilməsi ilə əlaqələndirilir. Esomeprazolun klopidoqrel ilə oxşar
təsir göstərməsi gözlənilir.
Farmakokinetik (PK)/farmakodinamik (PD) qarşılıqlı təsirinin əsas ürək-damar hadisələri
baxımından klinik təsirləri barədə tutarlı olmayan bu məlumatlar həm müşahidə, həm də klinik
tədqiqatlar nəticəsində bildirilmişdir. Tədbir olaraq, omeprazol və ya esomeprazolun eyni vaxtda
istifadəsi dayandırılmalıdır. Pantoprazol və ya lanzoprazol ilə metabolitin təsirii ilə daha az nəzərə
çarpan azalma müşahidə olunur.
Fəal metabolitin plazma konsentrasiyaları gündə bir dəfə 80 mq pantoprazol ilə eyni vaxtda tətbiq
edilərkən 20% (yükləmə dozası) və 14% (saxlama dozu) azaldıldı. Bu, trombositlərin aqreqasiyasının
ortalama inhibə edilməsində sırasıyla 15% və 11% azalma ilə əlaqələndirildi. Bu nəticələr
klopidoqrelin pantoprazol ilə tətbiq oluna biləcəyini göstərir.
H2-blokatorları (CYP2C19 inhibitoru olan simetidin istisna olmaqla) və ya antasidlər kimi mədə
turşusunu azaldan digər dərman vasitələrinin klopidoqrelin antitrombosit fəaliyyətinə müdaxilə
etməsi ilə bağlı sübut yoxdur.
Gücləndirilmiş antiretrovirus terapiya (ART):
Gücləndirilmiş antiretrovirus terapiya (ART) ilə müalicə olunan QİÇS xəstələrində yüksək dərəcədə
damar xəstəlikləri riski görülür.
Ritonavir və ya kobisistatla gücləndirilmiş ART qəbul edən QİÇS xəstələrində trombositlərin
aqreqasiyasının inhibə edilməsində əhəmiyyətli dərəcədə azalma müşahidə edilmişdir. Bu tapıntıların
klinik əhəmiyyəti bilinməsə də, ART-da ritonavir ilə QİÇS-ə yoluxmuş xəstələrin, klopidoqrel
müalicəsi zamanı tıxanmanın bərpasından sonra yenidən tıxanma və ya trombotik hadisələrlə
qarşılaşdıqları barədə kortəbii məlumatlar var. Trombositlərin aqreqasiyasının ortalama inhibə
edilməsi, klopidoqrel və ritonavirin eyni vaxtda istifadəsi ilə azaldıla bilər. Buna görə artmış ART ilə
eyni vaxtda klopidoqrelin istifadəsi tövsiyə edilmir.
Digər dərman preparatları
Farmakodinamika və farmakokinetikanın qarşılıqlı təsir potensialını araşdırmaq üçün klopidoqrel və
digər dərmanlarla bir sıra başqa-başqa klinik tədqiqatlar aparılmışdır. Klopidoqrel atenolol,
nifedipinlə və ya hər ikisi ilə eyni vaxtda tətbiq edildikdə klinik cəhətdən əhəmiyyətli bir
farmakodinamik qarşılıqlı təsir müşahidə edilmədi. Bundan əlavə, fenobarbital və ya estrogen
birlikdə istifadə edildikdə klopidoqrelin farmakodinamik fəallığına əhəmiyyətli bir təsir
göstərməmişdir.
Diqoksin və ya teofillinin farmakokinetikası, klopidoqrel ilə eyni vaxtda tətbiqi ilə
dəyişdirilməmişdir. Antasidlər klopidoqrelin sorulma dərəcəsini dəyişdirmədi.
CYP2C8 substratları
Klopidoqrel'in könüllülərdə repaglinidlərə təsirini artırdığı göstərilmişdir. In vitro tədqiqatlar
repaglinidin artan təsirinin, CYP2C8-in klopidoqrelin qlükuronidləşdirilmiş metaboliti vasitəsilə
inhibə edilməsi ilə əlaqəli olduğunu göstərmişdir. Plazma konsentrasiyalarının artması riskinə görə,
klopidoqrel və əsasən CYP2C8 tərəfindən metabolizə olunan dərmanların (məsələn, repaglinid,
paklitaksel) eyni vaxtda tətbiq edərkən ehtiyatlı olunmalıdır.
Yuxarıda göstərilən spesifik dərman məhsullarının qarşılıqlı təsirinə dair məlumatlara əlavə olaraq,
klopidoqrel və aterotrombotik xəstəliyi olan pasiyentlərdə tez-tez istifadə olunan bəzi dərmanlarla
qarşılıqlı tədqiqat aparılmamışdır. Bununla birlikdə, klopidoqrel ilə klinik tədqiqatlara daxil olan
pasiyentlər diuretiklər, β-blokatorlar, AÇF inhibitorları, kalsium antagonistləri, xolesterin azaldıcı
maddələr, koronar vazodilatatorlar, antidiabetik maddələr (insulin daxil olmaqla), antiepileptik
maddələr GPII/IIIa antaqonistləri də daxil olmaqla klinik cəhətdən mənfi qarşılıqlı təsirin sübutu
olmadan müxtəlif dərman qəbul etmişlər.
Ritonavir və ya kobikistatla gücləndirilmiş anilretrovirus terapiyası (ART) ilə müalicə olunan HİV-ə
yoluxmuş pasiyentlərdə klopidoqrelin fəal metabolitinə və trombositin inhibə edilməsinin azalmasına
təsiri əhəmiyyətli dərəcədə aşağı səviyyədə müşahidə edilmişdir. Bu nəticələrin klinik əhəmiyyəti
bilinməsə də, HİV-ə yoluxma barədə kortəbii məlumatlar var.
Gücləndirilmiş ART ilə müalicə olunan və klopidoqrel müalicəsi qəbul edən pasiyentlərdə tıxanma
götürüldükdən sonra təkrar tıxanma və ya trombotik hadisələr baş verdi. Klopidoqrel və orta
trombosit inhibə edilməsinin təsiri ritonavirin eyni vaxtda tətbiqi ilə azaldıla bilər. Bu səbəbdən, artan
ART ilə klopidoqrelin eyni vaxtda istifadəsi tövsiyə edilməməlidir.
Digər oral P2Y12 inhibitorlarında olduğu kimi, ehtimal ki, mədənin daha yavaş boşalması
səbəbindən, opioid agonistlərin eyni vaxtda, istifadəsi ilə, gecikmiş və azalmış klopidoqrelin sorulma
ehtimalı vardır. Klinik əhəmiyyəti məlum deyil. Morfin və ya başqasının eyni vaxtda istifadəsini
tələb edən kəskin koronar sindromlu pasiyentlərdə parenteral antitrombositar terapiyanın istifadəsini
nəzərdən keçirin.

Hamiləlik və laktasiya dövründə istifadəsi

Hamiləlik
Klopidoqrelin hamilə qadınlar tərəfindən qəbulu barədə klinik məlumatlar olmadığına görə
təhlükəsizlik tədbiri olaraq onun hamiləlik dövründə istifadəsi tövsiyə olunmur.
Heyvanlar üzərində araşdırmalar hamiləlik, embrional/fetal inkişafı, doğuş və ya postnatal inkişafla
əlaqəli birbaşa və ya dolayı zərərli təsirləri göstərmir.
Ana südü ilə qidalanma
Klopidoqrelin ana südünə nüfuz etməsi barədə məlumat yoxdur. Heyvanlar üzərində araşdırmalar
klopidoqrelin ana südü ilə xaric edildiyini göstərdi. Təhlükəsizlik tədbiri olaraq klopidoqrel ilə
müalicə zamanı ana südü ilə qidalandırmanı dayandırmaq lazımdır.
Fertillik
Heyvanlar üzərində araşdırmalar zamanı Vazoqrelin fertilliyə təsiri göstərilməmişdir.

Nəqliyyat vasitələrini və digər potensial təhlükəli mexanizmləri idarəetmə qabiliyyətinə təsiri

Vazoqrelin nəqliyyat vasitələrini idarəetmə və istifadə etmə qabiliyyətinə təsiri çox cüzidir və ya heç
yoxdur.

VAZOQREL İstifadə qaydası və dozası

Posologiya
Böyüklər və yaşlılar
Vazoqrel gündəlik 75 mq dozada təyin olunmalıdır.
Kəskin koronar sindromundan əziyyət çəkən pasiyentlərdə:
− ST seqmentinin qalxması ilə müşahidə olunmayan kəskin koronar sindrom (qeyri-stabil
stenokardiya və ya Q dişciksiz miokard infarktı), Vazoqrel ilə müalicəni 300 mq yükləmə
dozasının birdəfəlik qəbulu ilə başlamaq, sonra isə gündə 1 dəfə 75 mq olmaqla davam etdirmək
lazımdır (gündə 75-325 mq dozada asetilsalisil turşusu (AST) ilə birlikdə). Daha yüksək dozada
AST qanaxma riski ilə əlaqəli olduğundan, AST dozasının 100 mq-dən yüksək olmaması tövsiyə
olunur. Müalicənin optimal müddəti rəsmi olaraq təyin olunmamışdır. Klinik tədqiqatlar
məlumatları 12 aya qədər istifadəni vacibliyini təsdiq edir və maksimal fayda 3 ayda müşahidə
edildi.
− ST seqmentinin qalxması ilə müşahidə olunan kəskin miokard infarktı: Vazoqreli başlanğıcda
asetilsalisil turşusu və trombolitiklərlə birlikdə və ya trombolitiklər olmadan klopidoqrelin 300 mq
yükləmə dozasının birdəfəlik qəbulu ilə başlamaq, sonra isə gündə 1 dəfə 75 mq olmaqla qəbul
etmək lazımdır. 75 yaşdan yuxarı pasiyentlər üçün Vazoqrel yükləmə dozası olmadan
başlamalıdır. Kombinəolunmuş terapiya simptomların əmələ gəlməsindən sonra mümkün qədər
tez başlanmalı və ən azı dörd həftə müddətində davam etdirilməlidir. Bu situasiyada 4 ay ərzində
klopidoqrel ilə AST kombininin faydaları tədqiq edilməyib.
Səyrici aritmiya olan pasiyentlər Vazoqreli gündə 1 dəfə 75 mq olmaqla qəbul etməlidirlər.
Klopidoqrel ilə birlikdə AST (gündə 75-100 mq) qəbuluna başlamaq və sonra davam etmək lazımdır.
Orta dərəcədən yüksək riskə qədər TİH və ya yüngül İşemik İnsult İİ xəstələrində:
Orta dərəcədən yüksək riskə qədər TİH (ABCD21
qiymətləndirməsi ≥ 4) və ya yüngül İİ
(NIHSS2 ≤3) yetkin xəstələrinə klopidoqrel 300mq yüklənmə dozasında, daha sonra AST (75-100 mq
dozada gündə bir dəfə) ilə birlikdə klopidoqrel gündə 1 dəfə olmaqla 75 mq dozada təyin olunur.
Klopidoqrel və AST ilə müalicə hadisənin baş verməsindən sonra 24 saat ərzində başlanılmalı, 21
gün davam etdirilməli, ardınca yalnız antitrombositar müalicə aparılmalıdır.
Əgər doza buraxılmış olarsa:
- müntəzəm təyin olunmuş vaxtdan sonra 12 saatdan az müddətdə: pasiyentlər dərhal dozanı qəbul
etməli və sonrakı dozanı nizamlı vaxtında qəbul etməlidirlər.
- 12 saatdan çox müddətdə: pasiyentlər növbəti dozanı mütəmadi təyin olunmuş vaxtda qəbul etməli
və dozanı ikiqat artırmamalıdırlar.
Pediatrik populyasiya
Klopidoqrel, effektivliyə görə uşaqlarda istifadə edilməməlidir .
Böyrək çatışmazlığı
Böyrək çatışmazlığı olan pasiyentlərdə terapevtik təcrübə məhduddur .
Qaraciyər çatışmazlığı
Qanaxma diatezi mülayim qaraciyər xəstəliyi olan pasiyentlərdə terapevtik təcrübə məhduddur
İdarəetmə üsulu
Oral istifadə üçün.
Yeməklə və ya olmadan verilə bilər.

Əlavə təsirləri

Təhlükəsizlik profilinin xülasəsi
Klopidoqrel, klinik tədqiqatlarda iştirak etmiş 44 000-dən çox pasiyentdə, o cümlədən 1 il və ya daha
çox müddət ərzində müalicə olunmuş 12000-dən çox pasiyentdə təhlükəsizlik baxımından
qiymətləndirilmişdir. CAPRIE, CURE, CLARITY, COMMIT və ACTIVE-A tədqiqatlarlnda
müşahidə olunan klinik cəhətdən əlavə təsirlər aşağıda müzakirə olunur. Ümumiyyətlə, CAPRIE-də
75 mq/gün klopidoqrel AST 325 mq/gün ilə, yaşından, cinsindən və irqindən asılı olmayaraq
müqayisə olunub. Klinik tədqiqat təcrübəsinə əlavə olaraq, əlavə təsirlər spontan olaraq bildirilib.
Qanama, həm klinik tədqiqatlarda, həmçinin müalicənin ilk ayında bildirildiyi post-marketinq
təcrübəsində ən çox yayılmış reaksiyadır.
CAPRIE-də klopidoqrel və ya AST ilə müalicə olunan pasiyentlərdə hər hansı bir qanaxmanın
ümumi tezliyi 9,3% təşkil etmişdir. Ağır halların tezliyi klopidogrel və ASA üçün eyni idi.
CURE-də əməliyyatdan beş gün əvvəl terapiyanı dayandıran pasiyentlərdə koronar şuntlama
bağlantısı əməliyyatından sonra 7 gün ərzində klopidoqrel AST ilə olan əsas qanaxmalarda çoxalma
olmamışdır. Şuntlama əməliyyatı sonrası beş gün ərzində terapiyada qalan pasiyentlərdə hadisə
tezliyi klopidoqrel plus ASA üçün 9,6%, plasebo və ASA üçün 6,3% idi.
CLARITY-də plasebo plus ASA qrupu ilə müqayisədə klopidoqrel plus ASA qrupunda qanaxmada
ümumi artım olduğu müşahidə olunub. Ciddi qanaxmalar tezliyi qruplar arasında eyni idi. Bu, baza
xüsusiyyətləri və fibrinolitik və ya heparin terapiya növü ilə təyin olunan pasiyentlərin yarımqrupları
arasında eyni idi.
COMMIT-də serebral olmayan qanaxmaların və ya serebral olan qanaxmaların ümumi dərəcəsi hər
iki qrupda da aşağı və eyni idi.
ACTIVE A tədqiqatında klopidoqrel + ASТ qrupunda plasebo + ASA qrupuna nisbətən güclü
qanaxma dərəcəsi daha yüksək idi (6,7% 4,3%-ya qarşı). Ağır qanaxma hər iki qrupda da əsasən
ekstrakraniyal idi (klopidoqrel + ASA qrupu: 5,3%; plasebo + ASA qrupu: 3,5%), əsasən mədəbağırsaq traktından (3,5% və 1,8%).
Klopidoqrel + ASA qrupunda plasebo + ASA qrupu ilə müqayisədə əhəmiyyətli dərəcədə çox
intrakraniyal qanaxma olmuşdur (müvafiq olaraq 1,4% və 0,8%).
Ölümcül qanaxma (klopidoqrel + AST qrupu: 1,1%; plasebo + AST qrupu: 0,7%) və hemorragik
insult (0,8% və 0,6%) nisbətlərində qruplar arasında statistik olaraq əhəmiyyətli bir fərq yox idi.
Əlavə təsirlərın cədvəl siyahısı
Klinik tədqiqatlar zamanı baş vermiş və ya spontan olaraq bildirilən əlavə təsirlər aşağıdakı cədvəldə
verilmişdir. Onların tezliyi aşağıdakı konvensiyalardan istifadə etməklə müəyyən edilir: tez-tez
(≥1/100 - <1/10); bəzən (≥1/1000 ilə <1/100 arasında); nadir (≥1/10,000 ilə <1/1000); çox nadir
(<1/10000), məlum deyil (mövcud məlumatlardan qiymətləndirilə bilməz). Hər sistem orqan sinfi
içərisində əlavə təsirlər ciddiliyin azalması sırası ilə təqdim olunur.
Qan və limfatik sistemə
Az rast gələn: trombositopeniya, leykopeniya, eozinofiliya.
Nadir hallarda: neytropeniya, neytropeniyanın ağır forması daxil olmaqla.
Çox nadir hallarda: trombotik trombositopenik purpura (TTP), aplastik anemiya, pansitopeniya,
aqranulositoz, ağır dərəcəli trombositopeniya, qranulositopeniya, anemiya.
Ürək-damar sistemi xəstəlikləri
Bilinməyən: Kounis sindromu (allergik vasospastik stenokardiya/allergik miokard infarktı)
klopidogrel vasitəsilə reaksiyaya qarşı həssaslıq ilə əlaqədardır.
İmmun sisteminə
Bilinməyən: serum xəstəliyi, anafilaktoid reaksiyalar, (tiklopidin, prasuqrel kimi), tienopiridinlər
arasında çarpaz reaktiv dərman həssaslığı, xüsusilə HLA-DRA4 alt növü olan pasiyentlərdə (daha
çox yaponiyalılar) ağır hipoqlikemiyaya səbəb ola bilən insulin autoimmun sindromu.
Psixi pozğunluqlar
Çox nadir hallarda: hallüsinasiyalar, huşun qarışması.
Sinir sistemi pozğunluqları
Az rast gələn: kəllədaxili qanaxma (bəzi halların ölümcül nəticələndiyi bildirildi), baş ağrısı,
paresteziya, başgicələnmə.
Çox nadir hallarda: dad pozğunluqları, agevziya.
Görmə pozğunluqları
Az rast gələn: gözə qan sızma (konyunktival, okulyar, retinal).
Eşitmə orqanlarına və labirintə
Nadir hallarda: başgicəllənmə.
Damarlara
Çox rast gələn: hematoma.
Çox nadir hallarda: ağır formada qanaxma, əməliyyət yarasının qanaxması, vaskuit, hipotoniya.
Tənəffüs sisteminə, döş qəfəsinə və divararalığına
Çox rast gələn: epistaksis.
Çox nadir hallarda: tənəffüs yollarının qanaxması (qanqusma, ağciyər qanaması), bronxospazm,
interstisial pnevmonit.
Mədə-bağırsaq pozğunluqları
Çox rast gələn: mədə-bağırsaq qanaxması, ishal, qarında ağrılar, dispepsiya.
Az rast gələn: mədə və onikibarmaq bağırsağın xora xəstəliyi, qastrit, qusma, ürəkbulanma, qəbizlik,
meteorizm.
Nadir hallarda: retroperitoneal qanaxma.
Çox nadir hallarda: ölümcül nəticəsi olan mədə-bağırsaq və retroperitoneal qanaxma, pankreatit, kolit
(ülseratif və ya lenfositik kolit daxil olmaqla), stomatit.
Hepatobiliar sistemə
Çox nadir: kəskin qaraciyər çatışmazlığı, hepatit, qaraciyərin funksional vəziyyətinin biokimyəvi
göstəricilərinin normadan kənarlaşması.
Dəri və dərialtı toxuma xəstiklələri
Çox rast gələn: zədələnmə
Az rast gələn: səpgi, qaşınma, dəri qanaması (purpura).
Çox nadir hallarda: bullyoz dermatit (toksik epidermal nekroliz, Stivens-Conson sindromu
multiformalı eritema, kəskin yayılmış eksantematoz pustulyoz (AGEP)), angionevrotik ödem,
dərmana həssaslıq sindromu, eozinofil və sistem simptomları ilə dərman reaksiyaları (ESSDR),
eritematoz və ya eksfoliativ səpgi, övrə, ekzema, qırmızı yastı dəmrov.
Skelet-əzələ, birləşdirici toxumaya və sümüklərə
Nadir hallarda: ginekomastiya.
Çox nadir hallarda: skelet-əzələ qanaması (hemartroz), artrit, artralgiya, mialgiya.
Böyrəklərə və sidik-ifrazat sisteminə
Az rast gələn: hematuriya.
Çox nadir hallarda: qlomerulonefrit, qanda kreatinin səviyyəsinin yüksəlməsi.
Ümumi pozğunluqlar və yeridilmə yerində olan vəziyyətlər
Çox rast gələn: punksiya yerində qanama
Çox nadir hallarda: bədən hərarətinin yüksəlməsi.
Tədqiqatlar
Az rast gələn: qanaxma müddətinin uzadılması, neytrofillərin miqdarının azalması, trombositlərin
miqdarının azalması

Doza həddinin aşılması

Vazoqrel qəbul etdikdən sonra doza həddinin aşılması qanaxma müddətinin uzanmasına və sonrakı
qanaxmanın ağırlaşmasına səbəb ola bilər. Qanaxmalar müşahidə olunarsa, müvafiq terapiyaya
baxılmalıdır. Vazoqrelin farmakoloji fəaliyyətinə qarşı antidot tapılmayıb. Əgər qanaxma müddətinin
uzanmasının təcili korreksiyası lazımdırsa, trombosit köçürülməsi Vazoqrelin təsirini bərpa edə bilər.

Buraxılış forması

10 tablet OPA/Alüminium/PVX/Alüminium blisterdə. 3 blister içlik vərəqə ilə birlikdə karton qutuya
qablaşdırılır.
 

Aptekdən buraxılma şərti

Rеsеpt əsasında buraxılır.