Pharmed

LORISTA HD100/25MG N28 TB

LORİSTA HD

Beynəlxalq patentləşdirilməmiş adı: Losartan potassium/Hydrochlorothiazide

LORİSTA HD Tərkibi

Təsiredici maddələr:1 örtüklü tabletin tərkibində 100 mq lozartan kalium, 25 mq
hidroxlorotiazid vardır.
Köməkçi maddələr: jelatinləşdirilmiş nişasta, mikrokristallik sellüloza, laktoza monohidrat,
maqnezium stearat, hipromelloza, makroqol 4000, sarı xinolin boyaq
maddəsi (E104), titan dioksid (E171), talk.

Farmakoterapevtik qrupu

Kombinəedilmiş hipotenziv vasitə (angiotenzin II reseptorunun antaqonisti + diuretik).

ATC kodu: С09DA01.

Farmakoloji xüsusiyyətləri

Farmakodinamikası:
Lozartan/hidroxlorotiazid
Lorista HD – kombinəedilmiş preparatın komponentləri additiv antihipertenziv təsir göstərir
və onların ayrı-ayrılıqda tətbiqi ilə müqayisədə arterial təzyiqin (AT) daha çox ifadə edilmiş
azalmasına səbəb olur. Diuretik təsir hesabına hidroxlorotiazid qan plazmasında reninin
aktivliyini, aldosteronun sekresiyasını artırır, kaliumun zərdab tərkibini azaldır və qan
plazmasında angiotenzin II-nin konsentrasiyasını artırır. Lozartan angiotenzin II-nin fizioloji
effektlərini blokadaya alır və aldosteronun sekresiyasını inhibə etməsi hesabına diuretikin
səbəb olduğu kalium ionları itkisini azalda bilər.
Lozartan urikozurik təsir göstərir. Hidroxlorotiazid sidik turşusunun konsentrasiyasının
tədricən artmasına səbəb olur, lozartanın hidroxlorotiazidlə paralel istifadəsi zamanı diuretikin
yaratdığı hiperurikemiya azalır.
Lozartan/hidroxlorotiazid kombinasiyasının antihipertenziv təsiri 24 saat ərzində qalır.
Arterial təzyiqin xeyli dərəcədə azalmasına baxmayaraq, lozartan/hidroxlorotiazidin
kombinasiyasının tətbiqi ürək yığılmaları tezliyinə (ÜYT) klinik cəhətdən mühüm təsir
göstərmir.
Lozartan/hidroxlorotiazid kombinasiyası kişi və qadınlarda, eləcə də nisbətən gənc (65
yaşından aşağı) və ahıl (65 yaşından yuxarı) yaşlı xəstələrdə effektivdir.
Lozartan:
Lozartan – zülali maddənin daxilə qəbulu üçün angiotenzin II reseptorlarının antaqonistidir.
Angiotenzin II güclü vazokonstriktor və renin-angiotenzin-aldosteron sisteminin (RAAS) əsas
hormonudur. Angiotenzin II bir çox toxumaların tərkibində (məsələn, hamar damar
əzələlərində, böyrəküstü vəzilərdə, böyrəklərdə və miokardda) olan və angiotenzin II-nin
müxtəlif bioloji effektləri, o cümlədən vazokonstriksiya və aldosteron tullanışı arasında yer
tutan AТ1-reseptorları ilə əlaqələnir. Bundan başqa, angiotenzin II hamar əzələ hüceyrələrinin
proliferasiyasını stimullaşdırır.
Lozartan AТ1 reseptorlarını selektiv olaraq blokadaya alır. Təbii şəraitdə və in vitro lozartan
və onun bioloji aktiv karboksil metaboliti (EXP-3174) angiotenzin II-nin AТ1 reseptorlarına
bütün fizioloji mühüm effektləri onun sintez yolundan asılı olmayaraq blokadaya alır.
Lozartan aqonizmə malik deyil və ürək-damar sisteminin tənzimlənməsində məna kəsb edən
digər hormonal reseptorları və ya ion kanallarını blokadaya almır. Lozartan bradikinin
metabolizmində iştirak edən angiotenzinçevirici fermentin (AÇF) (kininazalar II) fəallığını
azaltmır. Müvafiq olaraq, o bradikininlə bağlı arzuolunmaz effektlərin tezliyinin artmasına
səbəb olmur.
Lozartan dolayısilə qan plazmasında angiotenzin II-nin konsentrasiyasının artması hesabına
AТ2 reseptorlarının aktivləşməsinə səbəb olur.
Lozartanla müalicə zamanı «mənfi əks əlaqə» mexanizmi üzrə angiotenzin II-nin təsiri altında
renin sekresiyasının tənzimlənməsinin tormozlanması qan plazmasında renin aktivliyinin
artmasına səbəb olur ki, bu da öz növbəsində qan plazmasında angiotenzin II
konsentrasiyasının artımına gətirib çıxarır. Bununla belə, antihipertenziv effekt və aldosteron
sekresiyasının tormozlanması qorunub saxlanılaraq, angiotenzin II reseptorlarının effektiv
blokadasına işarə edir. Lozartanın ləğvindən sonra qan plazmasında renin aktivliyi və
angiotenzin II konsentrasiyası 3 gün ərzində başlanğıc qiymətlərə qədər azalır.
Lozartan və onun əsas aktiv metaboliti AТ2-reseptorlarla müqayisədə AТ1-reseptorlara daha
çox oxşarlığa malikdir. Aktiv metabolit fəallıq dərəcəsinə görə lozartanı 10 - 40 dəfə
üstələyir.
Öskürəyin inkişaf tezliyi lozartan və ya hidroxlorotiazidin istifadəsi zamanı müqayisə oluna
bilər və AÇF inhibitorunun tətbiqi zamanı olduğundan xeyli aşağıdır.
Arterial hipertenziyalı və şəkərli diabetsiz proteinuriyalı pasiyentlərdə lozartanla müalicə
proteinuriyanı, albumin ekskresiyasını və G (IgG) immunoqlobulini xeyli dərəcədə azaldır.
Lozartan yumaqcıqlı filtrasiyanı dəstəkləyir və filtrasiya fraksiyasını azaldır. Lozartan bütün
terapiya ərzində sidik turşusunun zərdab konsentrasiyasını azaldır (adətən 0,4 mq/dl-dən az).
Lozartan vegetativ reflekslərə təsir göstərmir və qan plazmasında noradrenalin
konsentrasiyasına təsir etmir.
Sol mədəcik çatışmazlığı olan pasiyentlərdə lozartan 25 mq və 50 mq dozalarda müsbət
hemodinamik və neyroqumoral effektlər göstərir. Bu effektlər ürək indeksinin artması və
ağciyər kapilyarlarında pazlanma təzyiqinin, ümumi periferik damar müqavimətinin (ÜPDM),
orta AT və ÜYT-nin düşməsi və aldosteron və noradrenalin plazma konsentrasiyalarının
azalması ilə xarakterizə olunur. Ürək çatışmazlığı olan xəstələrdə arterial hipotenziyasının
inkişaf riski lozartan dozasından asılıdır.
Yumşaq və orta essensial hipertenziyalı xəstələrdə lozartanın gündə bir dəfə tətbiqi (istifadəsi)
sistolik və diastolik arterial təzyiqin əhəmiyyətli azalmasına səbəb olur. Antihipertenziv təsir
24 saat ərzində arterial təzyiqin təbii sirkad ritminin qorunub saxlanılması ilə davam edir.
arterial təzyiqin azalma dərəcəsi dozalaşdırma intervalının sonunda lozartanın qəbulundan 5-6
saat sonra antihipertenziv effektlə müqayisədə 70-80% təşkil edir.
Lozartan kişilərdə və qadınlarda, eləcə də ahıl yaşlı (65 yaş və yuxarı) və nisbətən gənc yaşlı
(65 yaşdan aşağı) pasiyentlərdə effektivdir. Arterial hipertenziyalı pasiyentlərdə lozartanın
istifadəsinin dayandırılması arterial təzyiqin kəskin çıxılmasına gətirib çıxarmır (preparatın
«ləğvi» sindromu yoxdur). Lozartan ÜYT-yə klinik cəhətdən əhəmiyyətli təsir göstərmir.
Hidroxlorotiazid:
Antihipertenziv təsir mexanizmi qəti şəkildə müəyyənləşdirilməmiş tiazid diuretik. Tiazidlər
nefronun distal bölməsində elektrolitlərin reabsorbsiyasını dəyişdirir və natrium və xlor
ionlarının ifrazını təxminən bərabər dərəcədə çoxaldır. Hidroxlorotiazidin diuretik effekti
dövran qanının həcminin (DQH) azalmasına, qan plazmasında və aldosteron sekresiyasında
renin aktivliyinin artmasına gətirib çıxarır ki, bu da kalium ionlarının və bikarbonatların
böyrəklərlə çıxmasının çoxalmasına və kaliumun zərdab tərkibinin azalmasına səbəb olur.
Renin və aldosteron arasında əlaqə angiotenzin II-nin vasitəçiliyi ilə təmin olunur, buna görə
də angiotenzin II reseptorlarının antaqonistinin paralel istifadəsi tiazid diuretikləri ilə müalicə
zamanı kalium ionlarının itkisinin qarşısını alır.
Daxilə qəbuldan sonra diuretik təsir 2 saatdan sonra başlayır, təxminən 4 saatdan sonra
maksimum həddə çatır və 6-12 saat qalır; antihipertenziv effekt 24 saat ərzində qalır.
Farmakokinetikası:
Lozartanın və hidroxlorotiazidin farmakokinetikası paralel istifadə zamanı ayrı-ayrılıqda
istifadə zamanı olduğundan fərqlənmir.
Sorulma:
Lozartan: daxilə qəbuldan sonra lozartan yaxşı sorulur və qaraciyərdən “ilkin keçmə” zamanı
aktiv karboksil metabolitin (EXP-3174) və qeyri-aktiv metabolitlərin əmələ gəlməsi ilə
metabolizmə məruz qalır. Sistem biomümkünlüyü təxminən 33 % təşkil edir. Lozartanın və
onun aktiv metabolitinin (Сmax) qan plazmasında orta maksimal konsentrasiyalar müvafiq
olaraq 1 və 3-4 saatdan sonra əldə olunur.
Hidroxlorotiazid:
Daxilə qəbuldan sonra hidroxlorotiazidin sorulması 60-80 % təşkil edir.
Qan plazmasında hidroxlorotiazidin Сmax daxilə qəbuldan 1-5 saat sonra əldə olunur.
Paylanması:
Lozartan: lozartanın və EXP-3174-ün 99 %-dən çoxu qan plazmasının zülalları ilə, əsasən
albuminlə əlaqələnir. Lozartanın paylanma həcmi 34 litrə bərabərdir. Hematoensefalik baryeri
çox pis keçir.
Hidroxlorotiazid: qan plazmasının zülalları ilə birləşməsi 64 % təşkil edir; ciftdən keçir,
ancaq hematoensefalik baryerdən keçmir və döş südü ilə xaric olur.
Biotransformasiya:
Lozartan: damara və ya daxilə yeridilən lozartan dozasının təxminən 14 %-i, aktiv metabolitin
əmələ gəlməsi ilə metabolizə olunur. Kalium 14С-lozartanın daxilə qəbulundan və/və ya
damara yeridilməsindən sonra qan plazmasının dövr edən radioaktivliyi əsasən lozartan və
onun aktiv metaboliti ilə müəyyən edilirdi. Aktiv metabolitdən başqa, dövranın butil
qrupunun hidroksilləşməsi yolu ilə əmələ gələn iki əsas metabolit və ikinci dərəcəli metabolit
– N-2-tetrazol qlükuronid daxil olmaqla, qeyri-aktiv metabolitlər əmələ gəlir.
Preparatın qida ilə qəbulu onun zərdab konsentrasiyalarına klinik cəhətdən əhəmiyyətli təsir
göstərmir.
Hidroxlorotiazid metabolizə olunmur.
Xaricolması:
Lozartan: lozartan və onun aktiv metabolitinin plazma klirensi müvafiq olaraq 600 ml /
dəqiqə və 50 ml / dəqiqədir; lozartanın və onun aktiv metabolitinin renal klirensi müvafiq
olaraq 74 ml / dəqiqə və 26 ml / dəqiqədir. Oral istifadədən sonra qəbul edilən dozanın yalnız
4 %-i böyrəklər vasitəsilə dəyişmədən, 6 %-i isə aktiv metabolit şəklində xaric olur.
Lozartanın və onun fəal metabolitinin farmakokinetik parametrləri oral yolla alındıqda (200
mq-a qədər dozalarda) xəttidir.
Lozartanın və aktiv metabolitin terminal lozartan və aktiv metabolit fazasına yarımifraz dövrü
müvafiq olaraq (Т1/2) 2 saat və 6-9 saat təşkil edir. Sutkada bir dəfə 100 mq dozada istifadə
halında lozartan və onun aktiv metabolitinin kumulyasiyası yoxdur.
Əsasən bağırsaqdan öd ilə 58%, böyrəklərlə 35% xaric olur.
Hidroxlorotiazid: böyrəklərdən sürətlə xaric olur. Т1/2 5,6 – 14,8 saat təşkil edir. Daxilə qəbul
edilən dozanın təxminən 61 %-i dəyişmədən xaric olur.
Ayrı-ayrı pasiyent qruplarının farmakokinetikası:
Lozartan/hidroxlorotiazid:
Arterial hipertenziyası olan ahıl yaşlı pasiyentlərdə lozartan və onun aktiv metabolitinin və
hidroxlorotiazidin plazma konsentrasiyaları nisbətən gənc yaşlı belə pasiyentlərdə olduğundan
çox fərqlənməyib.
Lozartan:
Yüngül və orta-ağır alkoqollu qaraciyər sirrozu olan pasiyentlərdə lozartanın daxilə
qəbulundan sonra qan plazmasında lozartan və aktiv metabolit konsentrasiyaları müvafiq
olaraq kişi cinsindən olan gənc könüllülərdə olduğundan 5 və 1,7 dəfə yuxarı olmuşdur.
Lozartan və onun aktiv metaboliti hemodializ zamanı xaric olunmur.

İstifadəsinə göstərişlər

• Arterial hipertenziya (kombinəedilmiş terapiya göstərilən pasiyentlərə).

Əks göstərişlər

• Lozartana, hidroxlorotiazidə və digər sülfonamid törəmələrinə, eləcə də köməkçi
maddələrə qarşı yüksək həssaslıq;
• Anuriya, ağır böyrək çatışmazlığı (kreatinin klirensi (KK) 30 ml/dəq.-dən az);
• Şiddətli qaraciyər çatışmazlığı, xolestaz və öd yolu tıxanması xəstəlikləri;
• Şəkərli diabet və ya böyrək funksiyasının pozulması (60 ml/dəq.-dən az KK) olan
xəstələrdə aliskirenlə paralel istifadəsi;
• 18 yaşınadək (istifadənin effektivliyi və təhlükəsizliyi təyin edilməyib);
• Hipokaliemiya və ya hiperkalsiemiya, terapiyaya müqavimətli;
• Refraktor hiponatriemiya;
• Hamiləlik, ana südü ilə qidalandırma dövrü;
• Laktaza çatışmazlığı, laktozaya qarşı dözümsüzlük, qlükoza-qalaktozaa malabsorbsiya
sindromu, belə ki Lorista HD preparatının tərkibinə laktoza daxildir.
Ehtiyatla: DQH azalması ilə müşayiət olunan ifadə edilmiş hiponatriemiya və/və ya vəziyyət
(o cümlədən, xörək duzunun məhdud istifadəsi ilə pəhriz, ishal, qusma, yüksək dozalarda
diuretiklərlə terapiya), qanın su-elektrolit balansı pozulmaları, şəkərli diabet, böyrək
çatışmazlığı (KK 30-50 ml/dəq), anamnezdə xolestaz təzahürləri olmadan qaraciyər
funksiyasının yüngül və orta-ağır dərəcəli pozulmaları, NYHA təsnifatı üzrə III-IV funksional
sinifli xroniki ürək çatışmazlığı (XÜÇ) və RAAS aktivləşməsi ilə müşayiət olunan digər
hallar, böyrək arteriyalarının ikitərəfli stenozu və ya tək böyrək arteriyasının stenozu, böyrək
transplantasiyasından sonrakı vəziyyət, ilkin hiperaldosteronizm, ürəyin işemik xəstəliyi və
baş beyin damarlarının xəstəlikləri, belə ki arterial təzyiqin həddən artıq azalması miokard
infarktı və insultun inkişafına gətirib çıxara bilər; aortal və/və ya mitral klapanın stenozu,
hipertrofik obstruktiv kardiomiopatiya (HOKM), yüklənmiş allerqoloji anamnez (bəzi
xəstələrdə digər dərman maddələrinin, o cümlədən AÇF inhibitorlarının qəbulu zamanı
anqionevrotik ödem daha erkən inkişaf edib) və bronxial astma, simptomatik hiperurikemiya /
podaqra, sistemli qırmızı qurdeşənəyi, kəskin miopiya və ikincili kəskin qapalı bucaqlı
qlaukoma.

Xüsusi göstərişlər və ehtiyat tədbirləri

Lozartan
Anqionevrotik ödem:
Anamnezdə (üzün, dodaqların, udlağın və/və ya qırtlağın) anqionevrotik ödemi olan xəstələr
ciddi müşahidə altında olmalıdır.
Arterial hipotenziya və hipovolemiya (dehidratasiya)
Hipovolemiyalı (dehidratasiyalı) və/və ya qan plazmasında natrium tərkibi azalmış xəstələrdə
diuretik terapiya, xörək duzu istehlakının məhdudlaşdırılması, ishal və ya qusuntu fonunda,
xüsusilə də Lorista HD preparatının ilk dozasının qəbulundan sonra simptomatik arterial
hipotenziyanın inkişafı mümkündür. Preparatın qəbulundan əvvəl DQH və/və ya qan
plazmasında natrium tərkibini bərpa etmək lazımdır.
Su-elektrolit balansının pozulmaları:
Böyrək disfunksiyasından əziyyət çəkən xəstələrdə, xüsusilə şəkərli diabet fonunda suelektrolit balansı pozulmalarına tez-tez rast gəlinir. Bununla əlaqədar olaraq, xüsusilə ürək
çatışmazlığı və KK 30-50 ml/dəq. olan xəstələrdə qan plazmasında və KK-də kalium tərkibini
ciddi nəzarət altında saxlamaq lazımdır.
Kaliumqoruyucu diuretiklərlə, kalium preparatları ilə, tərkibində kalium olan xörək duzu
əvəzediciləri və ya qan plazmasında kalium tərkibini artırmağa qabil olan digər vasitələrlə
(məsələn, heparinlə) paralel tətbiqi tövsiyə olunmur.
Qaraciyər funksiyasının pozulması:
Qaraciyər sirrozlu xəstələrdə qan plazmasında lozartan konsentrasiyası xeyli artır, buna görə
də Lorista HD preparatını qaraciyərin yüngül və ya orta dərəcəli disfunksiyasından əziyyət
çəkən xəstələrə ehtiyatla təyin etmək lazımdır.
Böyrək funksiyasının pozulması:
RAAS inhibəsı nəticəsində (xüsusilə də böyrəklərinin funksiyası RAAS-dan asılı olan,
məsələn, ciddi ürək çatışmazlığı və ya anamnezdə böyrək disfunksiyası olan xəstələrdə)
böyrək funksiyası pozulmalarının, o cümlədən böyrək çatışmazlığının inkişafı mümkündür.
Böyrək arteriyasının stenozu:
Böyrək arteriyasının ikitərəfli stenozu, eləcə də tək funksiyalı böyrək arteriyasının stenozu
olan xəstələrdə RAAS-a təsir edən preparatlar, o cümlədən angiotenzin II reseptorlarının
antaqonistləri qan plazmasında sidik və kreatinin cövhərini ilk vəziyyətinə qayıtma qabiliyyəti
ilə artıra bilər.
Lozartanı böyrək arteriyalarının ikitərəfli stenozu və ya tək böyrək arteriyasının stenozu olan
xəstələrdə ehtiyatla istifadə etmək lazımdır.
Böyrəyin transplantasiyası:
Lorista HD preparatının bu yaxınlarda böyrək transplantasiyası keçirmiş xəstələrdə
istifadəsi təcrübəsi yoxdur.
İkin hiperaldosteronizm:
İlkin hiperaldosteronizmi olan xəstələr RAAS-a təsir göstərən hipotenziv preparatlara
müqavimətlidir, buna görə də belə xəstələrə Lorista HD preparatının tətbiqi tövsiyə
olunmur.
Ürəyin işemik xəstəliyi (ÜİX) və baş beyin damarları xəstəlikləri
İstənilən hipotenziv preparatlarla müalicədə olduğu kimi, ÜİX və ya baş-beyin damarlarının
xəstəlikləri olan xəstələrdə arterial təzyiqin həddən artıq azalması miokard infarktı və ya
insultun inkişafına gətirib çıxara bilər.
Ürək çatışmazlığı
Böyrək funksiyaları RAAS-ın vəziyyətindən asılı olan (məsələn, NYHA təsnifatı üzrə III-IV
funksional dərəcəli, böyrək funksiyasının pozulması ilə müşayiət olunan və ya olunmayan
xroniki ürək çatışmazlığından əziyyət çəkən) xəstələrdə RAAS-a təsir göstərən preparatlarla
terapiya kəskin arterial hipotenziya ilə, oliquriya və/və ya tədricən inkişaf edən azotemiya ilə,
nadir hallarda isə kəskin böyrək çatışmazlığı ilə müşayiət oluna bilər. Angiotenzin II
reseptorlarının antaqonistlərinin qəbulu fonunda RAAS aktivliyinin tormozlanması
nəticəsində sadalanan pozulmaların inkişafını da istisna etmək olmaz.
Aortal və/və ya mitral klapanların stenozu, HOKM
Digər vazodilatatorlar kimi, Lorista HD preparatını da hemodinamik cəhətdən mühüm
aortal və/və ya mitral klapan stenozu və ya HOKM olan xəstələrdə ehtiyatla tətbiq etmək
lazımdır.
Etnik xüsusiyyətlər:
Lozartan (RAAS-a təsir göstərən digər preparatlar kimi) digər irqlərin nümayəndələri ilə
müqayisədə neqroid irqindən olan xəstələrdə, ola bilsin, arterial hipertenziyalı xəstələrdə
hiporeninemiyanın daha yüksək rast gəlinmə tezliyi səbəbindən daha az ifadə edilmiş
antihipertenziv təsir göstərir.
Hidroxlorotiazid:
Arterial hipotenziya və su-elektrolit mübadiləsinin pozulması
Arterial təzyiqi, su-elektrolit mübadiləsinin pozulmasını, o cümlədən ishal və ya qusma
fonunda inkişaf edə biləcək dehidratasiya, hiponatriemiya, hipoxloremik alkaloz, hipomaqneziemiya və ya hipokaliemiyanın klinik əlamətlərini nəzarətdə saxlamaq lazımdır. Həmçinin
elektrolitlərin zərdab tərkibinə müntəzəm nəzarət edilməlidir.
Metabolik və endokrin effektlər:
Daxilə qəbul üçün hipoqlikemik vasitələrlə və ya insulinlə müalicə alan bütün xəstələrdə
ehtiyatlılıq vacibdir, belə ki hidroxlorotiazid onların təsirini zəiflədə bilər. Tiazid diuretiklərlə
terapiya fonunda gizli şəkərli diabet özünü büruzə verə bilər.
Tiazid diuretiklər, o cümlədən hidroxlorotiazid su-elektrolit balansının pozulmasına
(hiperkalsiemiya, hipokaliemiya, hiponatriemiya, hipomaqniemiya və hipokaliemik alkaloz)
səbəb ola bilər.
Tiazid diuretikləri qan plazmasında kalsiumun böyrəklərlə ifrazını azalda və kalsium
tərkibinin müvəqqəti və cüzi qalxmasına səbəb ola bilər.
İfadə edilmiş hiperkalsiemiya gizli hiperparatireoz əlaməti ola bilər. Qalxanabənzər ətraf
vəzilərin funksiyasının tədqiqini aparmazdan əvvəl tiazid diuretiklərini ləğv etmək lazımdır.
Tiazid diuretiklərilə müalicə fonunda qan zərdabında xolesterin və triqliserid
konsentrasiyalarının artması mümkündür.
Tiazid diuretiklərilə terapiya bəzi xəstələrdə hiperurikemiyanı dərinləşdirə və/və ya
podaqranın gedişini kəskinləşdirə bilər.
Lozartan qan plazmasında sidik turşusu cövhərini azaldır, buna görə də onun
hidroxlorotiazidlə birlikdə tətbiqi tiazid diuretikin yaratdığı hiperurikemiyanı neytrallaşdırır.
Qaraciyər funksiyasının pozulması:
Tiazid diuretiklər qaraciyərdaxili xolestaz doğura biləcəyindən qaraciyər funksiyasının
pozulduğu və ya qaraciyər xəstəliyinin tədricən inkişaf etdiyi xəstələrdə ehtiyatla tətbiq
olunmalıdır; çünki su-elektrolit balansının hətta cüzi pozulması belə qaraciyər komasının
inkişafına şərait yarada bilər.
Lorista HD preparatı kəskin qaraciyər disfunksiyasından əziyyət çəkən xəstələr üçün əks
göstərişlidir, belə ki bu kateqoriyadan olan xəstələrdə preparatın tətbiqi təcrübəsi yoxdur.
Kəskin miopiya və ikincili kəskin bağlı bucaqlı qlaukoma
Hidroxlorotiazid – sulfonamid olub, kəskin keçici miopiya və kəskin bağlıbucaqlı
qlaukomanın inkişafına gətirib çıxaran idiosinkrazik reaksiya doğura bilər. Simptomlarına
daxildir: bir qayda olaraq, hidroxlorotiazidlə terapiyanın başlanğıcından bir neçə saat və ya
həftə ərzində təzahür edən görmə qabiliyyətinin qəfil zəifləməsi və ya gözlərdə ağrı. Kəskin
bağlıbucaqlı qlaukomanın müalicə olunmaması görmə qabiliyyətinin durmadan azalmasına
gətirib çıxara bilər.
Müalicəsi: hidroxlorotiazidin qəbulunu dərhal mümkün qədər tez dayandırmaq. Əgər
gözdaxili təzyiq nəzarətsiz qalarsa, təxirəsalınmaz dərman müalicəsi və ya cərrahi müdaxilə
tələb oluna bilər. Kəskin bağlıbucaqlı qlaukomanın inkişaf riskinin faktorları bunlardır:
anamnezdə sulfonamidə və ya benzilpensilinə allergik reaksiya.
Ümumi
Tiazid diuretiklər qəbul edən xəstələrdə hiperhəssaslıq reaksiyaları anamnezdə allergik
reaksiya və ya bronxial astma olduğu kimi, olmadıqda da inkişaf edə bilər, ancaq onların hər
hansı birinin anamnezdə olduğu zaman inkişafı daha ağlabatandır.
Tiazid diuretiklərin tətbiqi zamanı sistemli qırmızı qurdeşənəyi axınının kəskinləşməsi
haqqında məlumatlar var.
Köməkçi maddələr üzrə xüsusi məlumat
Lorista HD preparatının tərkibində laktoz vardır, buna görə də preparat laktaz çatışmazlığı,
laktoz dözülməzliyi, qlükoza-qalaktoz malabsorbsiyası sindromu olan xəstələr üçün əks
göstərişlidir.

Digər dərman vasitələri ilə qarşılıqlı təsiri

Lozartan:
Şəkərli diabet xəstələrində və ya böyrək funksiyasının pozulması (KK 60 ml/dəq.-dən az) olan
xəstələrdə aliskirenlə paralel istifadəsi əks göstərişlidir.
Rifampisin və flukonazol aktiv metabolit konsentrasiyasını azaldıb. Bu qarşılıqlı təsirin klinik
əhəmiyyəti öyrənilməyib.
RAAS-a təsir göstərən digər preparatlar kimi lozartanın da kaliumqoruyucu diuretiklərlə
(spironolakton, triamteren, amilorid, eplerenon), kalium preparatları və ya tərkibində kalium
ionları olan duz əvəzediciləri ilə paralel istifadəsi kaliumun zərdab tərkibinin artmasına
gətirib çıxara bilər. Paralel istifadəsi tövsiyə olunmur.
Litium ionlarının xaric edilməsində azalma mümkündür. Buna görə də angiotenzin II
reseptorlarının antaqonistləri litium duzları ilə eyni vaxtda istifadə olunduqda litiumun zərdab
konsentrasiyalarını ciddi nəzarət altında saxlamaq lazımdır.
Angiotenzin II antaqonistlərinin qeyri-steroid iltihab əleyhinə preparatlarla (QSİƏP)
(məsələn, siklooksigenaz (SOK) – 2 selektiv inhibitorları və selektiv olmayan QSİƏP, yüksək
dozalı (3 q / sutkadan çox) asetilsalisil turşusu ilə) paralel istifadəsi zamanı antihipertenziv
effektin azalması mümkündür. Angiotenzin II antaqonistlərinin və ya diuretiklərin QSİƏP ilə
paralel istifadəsi (xüsusən də anamnezdə böyrək disfunksiyası mövcud olan xəstələrdə)
böyrəklərin disfunksiyasının inkişaf riski, o cümlədən kəskin böyrək çatışmazlığının inkişafı
və kaliumun zərdab tərkibinin artması ilə müşayiət olunur. Xüsusən də ahıl yaşlı xəstələrdə
QSİƏP ilə eyni vaxtda ehtiyatla tətbiq etmək lazımdır. Bu zaman terapiyanın başlandığı andan
etibarən DQH-i adekvat şəkildə bərpa etmək və böyrəklərin funksiyasına müntəzəm nəzarət
etmək lazımdır.
Böyrək funksiyası pozulmuş, QSİƏP qəbul edən, həmçinin SOK-2 selektiv inhibitorlarından
istifadə edən bəzi xəstələrdə angiotenzin II reseptorlarının antaqonistlərinin paralel istifadəsi
böyrək funksiyasının sonradan qayıda bilən pisləşməsinə səbəb ola bilər.
İkili RAAS blokadası: ikili RAAS blokadası, yəni AÇF inhibitorunun angiotenzin II
reseptorlarının antaqonisti ilə terapiyaya əlavə edilməsi yalnız ayrı-ayrı hallarda böyrək
funksiyasının ciddi nəzarəti altında mümkündür.
Aterosklerozu, ürək çatışmazlığı olan və ya hədəf orqanları zədələnmiş şəkərli diabet
xəstələrində ikili RAAS blokadası sadalanan qruplardan birinin preparatının tətbiqi ilə
müqayisədə (angiotenzin II reseptorları antaqonistlərinin, AÇF inhibitorlarının və ya
aliskirenin paralel istifadəsi zamanı) arterial hipotenziyanın, bayılmaların, hiperkaliemiyanın
və böyrək disfunksiyalarının (kəskin böyrək çatışmazlığı daxil olmaqla) yüksək inkişaf tezliyi
ilə müşayiət olunur.
Arterial hipotenziya yaradan digər preparatlar, o cümlədən trisiklik antidepressantlar,
antipsixotiklər, baklofen, amifostin :Arterial təzyiqi aşağı salan preparatların paralel istifadəsi
(əsas və ya əlavə təsir) arterial hipotenziyanın inkişaf riskini artıra bilər.
Hidroxlorotiazid:
Etanol, barbituratlar, ümumi anesteziya üçün vasitələr və ya antidepressantlar: ortostatik
hipotenziyanın inkişaf riskini gücləndirə bilər.
Daxilə qəbul üçün hipoqlikemik vasitələr və insulin: hipoqlikemik vasitələrin dozasının
korreksiyası tələb oluna bilər, belə ki hidroxlorotiazid qlükozaya qarşı dözümlülüyə təsir
göstərir.
Hidroxlorotiazidin səbəb olduğu böyrək funksiyasının pozulması fonunda laktasidozun
inkişaf riski ilə əlaqədar memformindən ehtiyatla istifadə etmək lazımdır.
Digər hipotenziv vasitələr: additiv təsir.
Kolestiramin və kolestipol: hidroxlorotiazidin sorulması azalır. Kolestiramin və kolestipol
birdəfəlik dozada hidroxlorotiazidi əlaqələndirir və mədə-bağırsaq traktında (MBT) onun
sorulmasını müvafiq olaraq 85 və 43 % azaldır.
Kortikosteroidlər, adrenokortikotrop hormon (AKTH): elektrolit tərkibinin ifadə edilmiş
azalması, xüsusilə hipokaliemiya.
Pressor aminləri (məsələn, epinefrin və norepinefrin): pressor aminlərinin yeridilməsinə
cavabın ifadəliliyinin cüzi azalması mümkündür, ancaq bu onların tətbiqinin mümkünlüyünü
istisna etmir.
Depolyarizə etməyən miorelaksantlar (məsələn, tubokurarin): miorelaksant effektinin
güclənməsi mümkündür.
Litium: litiumun böyrək klirensinin azalması və, müvafiq olaraq litiumla intoksikasiyanın
inkişaf riski mümkündür. Buna görə də paralel istifadəsi tövsiyə olunmur.
Podaqranın müalicəsi üçün istifadə olunan dərman preparatları (probenesid, sulfinpirazon və
allopurinol): urikozurik preparatların dozasının korreksiyası tələb oluna bilər, belə ki
hidroxlorotiazid sidik turşusunun zərdab konsentrasiyasının artmasına səbəb ola bilər. Tiazid
diuretiklər allopurinola həddindən artıq həssaslıq reaksiyalarının inkişaf tezliyini artıra bilər.
Antixolinergik preparatlar (məsələn, atropin, biperiden): tiazid diuretiklərin
biomümkünlüyünü MBT hərəkətliliyinin azalması hesabına çoxaldır.
Sitostatik preparatlar, məsələn, siklofosfamid, metotreksat: mieloboğucu təsir orqanizmdən
xaric olmanın gecikməsi hesabına artır.
Salisilatlar: yüksək dozalarda salisilatlarla (məsələn, asetilsalisil turşusu) paralel istifadə
olunduqda onların mərkəzi sinir sisteminə toksik təsirinin güclənməsi mümkündür.
Metildopa: eyni vaxtda tətbiqi zamanı ayrı-ayrı hemolitik anemiya halları təsvir edilmişdir.
Siklosporinin paralel tətbiqi hiperurikemiyanın inkişaf və podaqra gedişatının kəskinləşmə
riskini artırır;
Ürək qlikozidləri:
Tiazid diuretiklərin tətbiqi nəticəsində yaranan hipokaliemiya və hipomaqniemiya ürək
qlikozidləri ilə müalicə zamanı aritmiyanın inkişaf riskini artırır.
Kaliumun zərdab tərkibinin dəyişməsi zamanı əlavə effektlər yarada biləcək dərman
preparatları:
Ürək qlikozidləri və QT intervalını uzadan preparatlarla paralel istifadə zamanı qan
zərdabında və elektrokardioqramda (EKQ) kalium tərkibini müntəzəm nəzarətdə saxlamaq
tövsiyə olunur («piruet» tipli mədəcik taxikardiyasının inkişaf riski):
• I A sinifli antiaritmik vasitələr (məsələn, xinidin, dizopiramid);
• III sinifli antiaritmik vasitələr (məsələn, amiodaron, sotalol, dofetilid);
• Bəzi antipsixotik vasitələr (məsələn, tioridazin, xlorpromazin, levomepromazin,
trifluoperazin, sulpirid, amisulprid, tiaprid, qaloperidol, droperidol);
• Digər dərman vasitələri (məsələn, sizaprid, difemanila metilsulfat, venadaxili
yeridilmə üçün eritromisin, qalofantrin, ketanserin, mizolastin, sparfloksasin, terfenadin,
venadaxili yeridilmə üçün vinkamin).
Vitamin D və kalsium duzları: tiazid diuretiklərin D vitamini və ya kalsium duzları ilə paralel
tətbiqi zamanı kalsium ifrazı azaldığına görə qan zərdabında kalsiumun tərkibi artır. Kalsium
preparatlarının və ya D vitamininin tətbiqinə zərurət olduqda qan zərdabında kalsium
tərkibinə nəzarət etmək və, ola bilsin, bu preparatların dozasını korrektə etmək lazımdır.
Karbamazepin: simptomatik hiponatriemiyanın inkişaf riski. Arterial təzyiqə, su-elektrolit
mübadiləsi pozulmasının klinik əlamətlərinə nəzarət etmək vacibdir. Həmçinin elektrolitlərin
zərdab tərkibini müntəzəm nəzarətdə saxlamaq lazımdır.
Hidroxlorotiazid, xüsusilə yüksək dozalarda yod tərkibli kontrast maddələrlə paralel tətbiq
zamanı kəskin böyrək çatışmazlığının inkişaf riskini artıra bilər. Onların tətbiqindən əvvəl
DQH-i bərpa etmək vacibdir.
Amfoterisin B (venadaxili işləmə üçün), stimullaşdırıcı təsirə malik işlətmə dərmanları və ya
qlisirrizinat ammoniumu (biyan kökünün tərkibində vardır): hidroxlorotiazid su-elektrolit
balansının pozulmasını, xüsusilə hipokaliemiyanı gücləndirə bilər.
Qeyri-steroid iltihab əleyhinə preparatlar (QSİƏP)
QSİƏP (məsələn, SOK-2 selektiv inhibitorları və selektiv olmayan QSİƏP, yüksək dozalarda
(3 q/ sutkadan yuxarı) asetilsalisil turşusu) tiazid diuretiklərin diuretik və antihipertenziv
effektlərini azalda bilər.

Hamiləlik və laktasiya dövründə istifadəsi

Hamiləliyin I üç ayında angiotenzin II reseptorları antaqonistlərinin istifadəsi tövsiyə
olunmur. Lorista HD preparatın hamiləlim zamanı, eləcə də hamiləliyi planlaşdıran
qadınlarda istifadə olunmamalıdır. Hamiləliyin planlaşdırılması zamanı qadın pasiyenti
təhlükəsizlik profili nəzərə alınmaqla alternativ hipotenziv terapiyaya keçirmək tövsiyə
olunur. Hamiləlik başlandığı təqdirdə Lorista® HD preparatının qəbulu dayandırılmalı və
lazım gəldikdə alternativ hipotenziv terapiyaya keçilməlidir.
Lorista HD preparatı, RAAS-a birbaşa təsir göstərən digər vasitələr kimi, embrionda
arzuolunmaz təzahürlərə (böyrək funksiyasının pozulması, embrionun kəllə sümüklərinin
bərkiməsinin yavaşıması, oliqihidraminion) və neonatal toksik effektlərə (böyrək çatışmazlığı,
arterial hipotenziya, hiperkaliemiya) səbəb ola bilər. Əgər hamiləliyin II-III üç aylarında
preparat yenə də tətbiq olunubsa, o halda mütləq embrionun böyrəklərinin və kəllə
sümüklərinin ultrasəs müayinəsini aparmaq lazımdır.
Hidroxlorotiazid ciftə nüfuz edir. Hamiləliyin II-III üç ayında tiazid diuretiklərin tətbiqi
zamanı uşaqlıq-cift qanaxmasının azalması, trombositopeniyanın inkişafı, sarılıq, embrionda
və ya təzə doğulmuş körpədə su-elektrolit balansının pozulması mümkündür.
Xəstəliyin gedişatına müsbət təsir olmadıqda DQH-nin aşağı düşmə və uşaqlıq-cift
qanaxmasının azalma riski ilə əlaqədar olaraq hamiləliyin ikinci yarısında hestozların
(ödemlər, arterial hipertenziya və ya preyeklampsiya (nefropatiya)) müalicəsi üçün
hidroxlorotiaziddən istifadə etmək lazım deyil. Hidroxlorotiaziddən həmçinin alternativ
vasitələrin tətbiqinin mümkün olmadığı nadir hallar istisna olmaqla, hamilə qadınlarda
essensial hipertenziyanın müalicəsi üçün də istifadə etmək lazım deyil.
Anaları hamiləlik zamanı Lorista HD preparatını qəbul etmiş təzə doğulmuşlar müşahidə
altında olmalıdır, belə ki yeni doğulan körpədə arterial hipotenziyanın inkişafı mümkündür.
Laktasiya dövrü:
Lorista HD preparatının ana südü ilə əmizdirmə dövründə istifadəsi tövsiyə olunmur, belə ki
preparatın bu dövrdə tətbiqi təcrübəsi yoxdur. Təhlükəsizlik profili nəzərə alınmaqla digər
hipotenziv preparatlarından istifadə tövsiyə olunur.
Lozartanın ana südü ilə xaric olunub-olunmadığı məlum deyil. Hidroxlorotiazid cüzi
miqdarlarda ana südünə keçir. Yüksək dozalarda tiazid diuretiklər intensiv diurezə səbəb
olaraq, bununla da laktasiyanı yatırır.

Nəqliyyat vasitələrini və digər potensial təhlükəli mexanizmləri idarəetmə qabiliyyətinə təsiri

Terapiyanın başlanğıcında Lorista HD preparatı arterial təzyiqin aşağı düşməsinə və
başgicəllənməyə və ya yuxululuğa səbəb ola, bununla da dolayısilə psixoemosional vəziyyətə
təsir edə bilər. Təhlükəsizliyin təmin olunması məqsədilə, pasiyentlər yüksək diqqət tələb
edən hər hansı əmək fəaliyyətinə başlamazdan qabaq əvvəlcə aparılan müalicəyə qarşı öz
reaksiyalarını dəyərləndirməlidirlər.

LORİSTA HD İstifadə qaydası və dozası

Qida qəbulundan asılı olmayaraq, kifayət qədər su içməklə 1 tablet sutkada bir dəfə. Lorista®
HD preparatını digər hipotenziv preparatlarla eyni vaxtda qəbul etmək olar.
Arterial hipertenziya:
Hidroxlorotiazid/lozartan kombinasiyası hidroxlorotiazidin və ya lozartanın tətbiqi zamanı
monoterapiyada müvafiq AT nəzarətinin təmin olunmadığı pasiyentlərə göstərilib.
Pasiyenti Lorista HD preparatı ilə terapiyaya keçirməzdən qabaq lozartanın və
hidroxlorotiazidin dozasını titrləmə tövsiyə olunur. Zərurət olduqda (qeyri-adekvat AT
nəzarəti zamanı) pasiyentin lozartanla terapiyadan Lorista® HD preparatı ilə terapiyaya
keçirilməsi məsələsinə baxmaq olar.
Bir qayda olaraq, Lorista HD preparatı pasiyentlərə Lorista® H (50 mq lozartan 12,5 mq
hidroxlorotiazid) preparatının 1 tabletin qəbuluna adekvat terapevtik (antihipertenziv) təsiri
olmadıqda təyin olunur. Maksimal sutkalıq doza – 1 tablet Lorista® HD preparatıdır (100 mq
/25 mq). Antihipertenziv təsir dərhal özünü göstərir və 3 həftə ərzində artır.
Xüsusi pasiyent qrupları:
Böyrək disfunksiyasından əziyyət çəkən və ya hemodializdə olan pasiyentlər: orta böyrək
disfunksiyası (KK 30-50 ml/dəq) olan xəstələrdə preparatın başlanğıc dozasının korreksiyası
tələb olunmur. Lozartan və hidroxlorotiazid hemodializdə olan pasiyentlərə tövsiyə olunmur.
DQH-nin aşağı düşdüyü pasiyentlər: Lorista HD preparatı ilə müalicəyə başlamazdan əvvəl
DQH-ni və/və ya qan plazmasında natriumun tərkibini bərpa etmək lazımdır.
Ahıl yaşlı xəstələr: dozanın korreksiyası adətən tələb olunmur.

Əlavə təsirləri

Ümumdünya səhiyyə təşkilatının (ÜST) əlavə təsirlərin inkişaf tezliyi üzrə təsnifatı:
çox tez-tez ≥1/10
tez-tez ≥1/100-dan <1/10-ə qədər
bəzən ≥1/1000-dan <1/100-ə qədər
nadir hallarda ≥1/10000-dan <1/1000-ə qədər
çox nadir hallarda <1/10000-dan
tezlik məlum deyil mövcud məlumatlar əsasında qiymətləndirilə bilmir.
Hidroxlorotiazid/lozartan kombinasiyasının tətbiqi zamanı arzuolunmaz reaksiyalar əvvəllər
lozartan və/və ya hidroxlorotiazid təyin edildikdə müşahidə olunub.
Hidroxlorotiazid/lozartan kombinasiyasının marketinqsonrası tətbiqi
Əlavə arzuolunmaz reaksiyalar:
Həzm sisteminə
nadir hallarda: hepatit.
Laboratoriya məlumatları:
nadir hallarda: hiperkaliemiya, alaninaminotransferaz (ALT) aktivliyinin artması.
Monoterapiyada lozartanın və hidroxlorotiazidin tətbiqi zamanı arzuolunmaz reaksiyalara rast
gəlinib və bunlar hidroxlorotiazid/lozartan kombinasiyasının tətbiqində də ola bilər:
Lozartan
Qanyaranma orqanlarına
bəzən: anemiya, Şenleyn-Genox purpuru, ekximozlar, hemoliz;
tezlik məlum deyil: trombositopeniya.
Ürək-damar sisteminə
bəzən: ifadə edilmiş arterial təzyiqin azalması, ortostatik hipotenziya, sinədə ağrı,
stenokardiya, II dərəcəli atrioventrikulyar blokada (AV blokada), beyin qan dövranının
pozulması, miokard infarktı (AT həddindən artıq aşağı düşdükdə), ürək döyüntüsü hissiyyatı,
aritmiya (ürək qulaqcıqlarının fibrilyasiyası, sinus bradikardiyası, taxikardiya, mədəcik
taxikardiyası, mədəciklərin fibrilyasiyası), vaskulit.
Hiss orqanlarına
bəzən: vertiqo, qulaqlarda səs-küy, görmə qavrayışının qeyri-dəqiqliyi, qıcqırma hissi/
gözlərdə sancma hissi, konyunktivit, görmə sərrastlığının azalması.
Həzm sisteminə
tez-tez: qarında ağrı, ürəkbulanması, ishal, dispepsiya;
bəzən: qəbizlik, dişlərdə ağrı, ağız boşluğunda selikli qişanın quruluğu, köp, qastrit, öyümə,
bağırsaq keçilməzliyi;
tezlik məlum deyil: pankreatit, qaraciyər funksiyasının pozulması.
Allergik reaksiyalar
nadir hallarda: hiperhəssaslıq: anafilaktik reaksiyalar, anqionevrotik ödem, o cümlədən
tənəffüs yollarının tıxanmasına səbəb olan qırtlaq və udlaq ödemi, və/və ya üz, dodaq, udlaq
və/və ya dil ödemi; bəzi xəstələrdə digər preparatlarla, o cümlədən AÇF inhibitorları ilə
müalicə zamanı anamnezdə anqionevrotik ödem də qeydə alınıb.
Dayaq-hərəkət sisteminə:
tez-tez: əzələlərdə qıcolmalar, beldə ağrı, ayaqlarda ağrı, mialqiya;
bəzən: qollarda ağrı, oynaqların şişməsi, dizlərdə ağrı, skelet-əzələ ağrıları, çiyinlərdə ağrı,
keyimə, artalgiya, artrit, koksalgiya, fibromialgiya, əzələ zəifliyi;
tezlik məlum deyil: rabdomioliz.
Sinir sisteminə:
tez-tez: başağrısı, başgicəllənmə, yuxusuzluq;
bəzən: əsəbilik, paresteziya, periferik neyropatiya, tremor, miqren, bayılmalar, həyəcan,
həyəcanla müşayiət olunan nasazlıq (gündəlik hadisələr haqqında həddindən artıq,
idarəolunmaz və tez-tez irrasional narahatlıq), vahiməli nasazlıq (təkrarlanan vahimə
tutmaları), şüur dolaşıqlığı, depressiya, dəhşətli yuxular, yuxu pozulmaları, yuxululuq,
yaddaşın pozulması;
Sidik-tənasül sisteminə:
tez-tez: böyrək funksiyasının pozulması, böyrək çatışmazlığı;
bəzən: nikturiya, tez-tez sidiyə getmə, sidik yollarının infeksiyaları;
Reproduktiv sistem tərəfindən:
bəzən: libidonun aşağı düşməsi, erektil disfunksiya / impotensiya.
Tənəffüs sisteminə:
tez-tez: öskürək, yuxarı tənəffüs yolların infeksiyaları, burun tutulması, sinusit, yuxarı
tənəffüs yollarının keçiricilik qabiliyyətinin pozulması;
bəzən: udlaqda diskomfort hissi, faringit, laringit, təngnəfəslik, bronxit, burundan qan axma,
rinit, tənəffüs yollarında durğunluq təzahürləri;
Dəri örtüklərinə:
bəzən: alopesiya, dermatit, dəri örtüklərinin quruluğu (susuzluğu), eritema, üz dərisinə qan
"dolması" hissi, fotohəssaslıq, dəri qaşınması, dəri səpgisi, övrə (gicitkən kəpənəyi),
tərləmənin artımı.
Digər:
Tez-tez: asteniya, tez yorulma, anoreksiya;
bəzən: üzün ödemi, ödemlər, titrətmə;
tezlik məlum deyil: göbələyəbənzər simptomlar, naxoşluq.
Laboratoriya göstəriciləri:
tez-tez: hiperkaliemiya, cüzi hemoqlobin və hematokrit azalması, hipoqlikemiya;
bəzən: sidik və kreatininin zərdab konsentrasiyalarının cüzi çoxalması;
çox nadir hallarda: «qaraciyər» fermentlərinin və bilirubinin fəallığının artması;
tezlik məlum deyil: hiponatriemiya.
Hidroxlorotiazid
Qanyaranma orqanlarına
bəzən: aqranulositoz, aplastik anemiya, hemolitik anemiya, leykopeniya, purpur,
trombositopeniya.
Allergik reaksiyalar:
nadir hallarda: anafilaktik reaksiya.
Maddələr mübadiləsi tərəfindən:
bəzən: anoreksiya, hiperqlikemiya, hiperurikemiya, hipokaliemiya, hiponatriemiya.
Sinir sisteminə
tez-tez: baş ağrısı;
bəzən: yuxusuzluq.
Duyğu orqanlarına
bəzən: görmə qavrayışının keçici pozulması, ksantopsiya;
tezlik məlum deyil: kəskin miopiya və kəskin qapalı bucaqlı qlaukoma.
Ürək-damar sisteminə
bəzən: nekrozlu anqiit (vaskulit, dəri vaskuliti).
Tənəffüs sisteminə
bəzən: respirator distressi sindromu, pnevmonit və ağciyər ödemi daxil olmaqla.
Həzm sisteminə
bəzən: sialoadenit, spazma, mədə qıcqırması, ürək bulanması, öyümə, ishal, qəbəlik, sarılıq
(qaraciyərdaxili xolestaz), pankreatit;
dəri örtüklərinə
bəzən: fotohəssaslıq, övrə, zəhərli epidermal nekroliz.
Dayaq-hərəkət sisteminə
Bəzən: əzələlərdə qıcolmalar.
Sidik-tənasül sisteminə
bəzən: qlükozuriya, aralıq nefriti, böyrəklərin funksiyasının pozulması, böyrək çatışmazlığı.
Digər
Bəzən: titrətmə, başgicəllənmə.
Doza həddinin aşılması
Lorista HD
Lozartan/hidroxlorotiazid kombinasiyasının doza həddinin aşılması haqqında məlumat
yoxdur.
Müalicə: simptomatik və dəstəkləyici terapiya. Lorista HD preparatını ləğv etmək və
pasiyenti ciddi nəzarətə götürmək lazımdır. Lazım gəldikdə: xəstəni qusdurmaq (əgər xəstə
preparatı təzəlikcə qəbul edibsə), DQH-nin yerini doldurmaq, su-elektrolit mübadiləsi
pozulmalarının korreksiyası və arterial təzyiqin ifadə edilmiş azalması.
Lozartan (məlumatlar məhduddur)
Simptomlar: arterial təzyiqin ifadə edilmiş azalması, taxikardiya; parasimpatik (vaqal)
stimulyasiya ilə bradikardiya mümkündür.
Müalicə: simptomatik terapiya, hemodializ effektiv deyil.
Hidroxlorotiazid
Simptomlar: ən sıx rast gəlinən simptomları bunlardır: hipokaliemiya, hipoxloremiya,
hiponatriemiya və dehidratasiya, ifrat diurezin nəticəsi olaraq. Ürək qlikozidləri eyni vaxta
qəbul edildiyi zaman hipokaliemiya aritmiyanın gedişini ağırlaşdıra bilər.
Müalicə: simptomatik.

Buraxılış forması

14 tablet, blisterdə. 2 blister içlik vərəqə ilə birlikdə karton qutuya qablaşdırılır.

Aptekdən buraxılma şərti

Resept əsasında buraxılır.