Pharmed
LORISTA H 50/12,5MG N28 TB
LORİSTA H 50 mq/12,5 mq örtüklü tabletlər
LORISTA® H
Beynəlxalq patentləşdirilməmiş adı: Losartan potassium/Hydrochlorothiazide
Tərkibi
Təsiredici maddələr: 1 örtüklü tabletin tərkibində 50 mq lozartan kalium, 12,5 mq
hidroxlorotiazid var.
Köməkçi maddələr: jelatinləşdirilmiş nişasta, mikrokristallik sellüloza, laktoza
monohidrat, maqnezium stearat, hipromelloza, makroqol 4000, sarı
xinolin boyaq maddəsi (E104), titan dioksid (E171), talk.
Təsviri
Sarı rəngli, oval formalı, hər iki tərəfdən azacıq qabarıq, bir tərəfdən kəsmə olan örtüklü
tabletlərdir.
Farmakoterapevtik qrupu
Hipotenziv kombinəolunmuş vasitə (angiotenzin II reseptorunun antaqonisti + diuretik).
ATC kodu: C09DA01.
Farmakoloji xüsusiyyətləri
Farmakodinamikası
Lozartan/Hidroxlorotiazid
Lorista® Н – ayrı-ayrılıqda qəbulla müqayisədə arterial təzyiqin (AT) daha çox azalmasına
səbəb olan və additiv hipotenziv təsir göstərən komponentlərdən kombinəolunmuş
preparatdır. Diuretik təsir hesabına hidroxlorotiazid qan plazmasında reninin aktivliyini,
aldosteronun sekresiyasını artırır, kaliumun zərdab tərkibini azaldır və qan plazmasında
anqiotenzin II-nin konsentrasiyasını artırır. Lozartan anqiotenzin II-nin fizioloji effektlərini
blokadaya alır və aldosteron sekresiyasını inhibə etməsi hesabına diuretikin səbəb olduğu
kalium ionları itkisini azalda bilər.
Lozartan urikozurik təsir göstərir. Hidroxlorotiazid sidik turşusunun konsentrasiyasının
tədricən artmasına səbəb olur, lozartanın hidroxlorotiazidlə paralel istifadəsi zamanı diuretikin
yaratdığı hiperurikemiya azalır.
Lozartan/hidroxlortiazid kombinasiyasının hipotenziv effekti 24 saat ərzində qalır. Arterial
təzyiqin əhəmiyyətli dərəcədə azalmasına baxmayaraq, lozartan/hidroxlortiazidin
kombinasiyasının qəbulu ürək döyüntülərinin tezliyinə klinik əhəmiyyətli təsir göstərmir.
Lozartan/hidroxlortiazidin kombinasiyası kişilərdə, qadınlarda, eləcə də daha gənc (65 yaşdan
aşağı) və ya yaşlı (65 yaş və ya yuxarı) xəstələrdə təsirlidir.
Lozartan
Lozartan - qeyri-zülal təbiətli, daxilə qəbul edilən anqiotenzin II reseptorlarının antaqonistidir
(ARA II).
Anqiotenzin II güclü vazokonstriktor və renin-anqiotenzin-aldosteron sisteminin (RAAS) əsas
hormonudur. Anqiotenzin II müxtəlif toxumalarda (məsələn, damarların saya əzələli
toxumalarında, böyrəküstü vəzilərdə, böyrəklərdə və ürəkdə) АТ1 reseptorları ilə birləşir və
damarların daralması və aldestorunun azad olması daxil olmaqla, bir sıra bioloji mühüm
effektlər törədir. Bundan başqa, anqiotenzin II hamar əzələ hüceyrələrinin proliferasiyasını
stimullaşdırır.
Lozartan АТ1 reseptorlarının selektiv blokatorudur. In vivo və in vitro istifadə edilən lozartan
və onun bioloji aktiv karboksil metaboliti (ЕXP-3174) sintez yolundan asılı olmayaraq,
anqiotenzin II-nin АТ1 reseptorları üzərindəki bütün fizioloji mühüm təsirlərini blokadaya
alır. Lozartan aqonizmə malik deyil və ürək-damar sisteminin tənzimlənməsində məna kəsb
edən digər hormonal reseptorları və ya ion kanallarını bloklamır. Lozartan brandikinin
mübadiləsində iştirak edən fermentin - anqiotenzin çevirici fermentin (AÇF) (kininaz II)
aktivliyini inhibə etmir. Müvafiq olaraq, o bradikininlə vasitəçilik edən arzuolunmaz effektlər
tezliyinin artmasına səbəb olmur.
Lozartan dolayı olaraq qan plazmasında anqiotenzin konsentrasiyasını artıraraq АТ2
reseptorlarının aktivləşməsinə səbəb olur.
Lozartanla müalicə zamanı «mənfi əks əlaqə» mexanizmi üzrə anqiotenzin II-nin təsiri altında
renin sekresiyasının tənzimlənməsinin yatırılması qan plazmasında renin aktivliyinin
artmasına səbəb olur ki, bu da öz növbəsində qan plazmasında anqiotenzin II
konsentrasiyasının artımına gətirib çıxarır. Bununla belə, anqiotenzin II reseptorları effektiv
şəkildə blokadaya alınaraq, hipotenziv effekt və aldosteron sekresiyasının yatırılması
saxlanılır. Lozartanın qəbulunu dayandırdıqdan sonra qan plazmasında reninin aktivliyi və
anqiotenzin II konsentrasiyası 3 gün ərzində baza dəyərlərinə qədər aşağı düşür.
Lozartan və aktiv metabolitinin АТ2 reseptorları ilə müqayisədə АТ1 reseptorlarına olduqca
çox yaxınlığı var. Aktiv metabolit fəallıq dərəcəsinə görə lozartanı 10 - 40 dəfə üstələyir.
Öskürəyin inkişaf tezliyi lozartan və ya hidroxlorotiazidin istifadəsi zamanı müqayisə oluna
bilər və AÇF inhibitorunun tətbiqi zamanı olduğundan xeyli aşağıdır.
Arterial hipertenziya, proteinuriya və şəkərsiz diabet olan xəstələrdə lozartan ilə müalicə
proteinuriyanı, immunoqlobulin G (IgG) və albumin ifrazını əhəmiyyətli dərəcədə azaldır.
Lozartan yumaqcıqlı filtrasiyanı dəstəkləyir və filtrasiya fraksiyasını azaldır. Lozartan bütün
terapiya ərzində sidik turşusunun zərdab konsentrasiyasını azaldır (adətən 0,4 mq/dl-dən az).
Lozartan vegetativ reflekslərə təsir göstərmir və qan plazmasında noradrenalin
konsentrasiyasına təsir etmir.
Sol mədəcik çatışmazlığı olan pasiyentlərdə lozartan 25 mq və 50 mq dozalarda müsbət
hemodinamik və neyroqumoral effektlər göstərir. Bu effektlər ürək indeksinin artması və
ağciyər kapilyarlarında pazlanma təzyiqinin, ümumi periferik damar müqavimətinin (ÜPDM),
orta AT və ÜYT-nin düşməsi və aldosteron və noradrenalin plazma konsentrasiyalarının
azalması ilə xarakterizə olunur. Ürək çatışmazlığı olan xəstələrdə arterial hipotenziyasının
inkişaf riski lozartan dozasından asılıdır.
Yumşaq və orta essensial hipertenziyalı xəstələrdə lozartanın gündə bir dəfə tətbiqi (istifadəsi)
sistolik və diastolik arterial təzyiqin əhəmiyyətli azalmasına səbəb olur. Hipotenziv effekt
arterial təzyiqin təbii sirkad ritmi qorunmaqla 24 saat ərzində qalır. Dozalama intervalının
sonunda arterial təzyiqin azalma dərəcəsi Lozartan qəbulundan 5-6 saat sonra hipotenziv
effekt ilə müqayisədə 70-80% təşkil edir.
Lozartan kişilərdə və qadınlarda, eləcə də ahıl yaşlı (65 yaş və yuxarı) və nisbətən gənc yaşlı
(65 yaşdan aşağı) pasiyentlərdə effektivdir. Arterial hipertenziyalı pasiyentlərdə lozartanın
istifadəsinin dayandırılması arterial təzyiqin kəskin çıxılmasına gətirib çıxarmır (preparatın
«ləğvi» sindromu yoxdur). Lozartan ÜYT-yə kliniki cəhətdən əhəmiyyətli təsir göstərmir.
Hidroxlorotiazid
Tiazid diuretiki, tamamilə möhkəmlənməyən hipotenziv effekt mexanizmidir. Tiazidlər
nefronun distal bölməsində elektrolitlərin reabsorbsiyasını dəyişdirir və natrium və xlor
ionlarının ifrazını təxminən bərabər dərəcədə çoxaldır. Hidroxlorotiazidin diuretik effekti
dövran qanının həcminin (DQH) azalmasına, qan plazmasında və aldosteron sekresiyasında
renin aktivliyinin artmasına gətirib çıxarır ki, bu da kalium ionlarının və bikarbonatların
böyrəklərlə çıxmasının çoxalmasına və kaliumun zərdab tərkibinin azalmasına səbəb olur.
Renin və aldosteron arasında əlaqə anqiontenzin II vasitəçiliyi ilə baş verir, buna görə də,
tiazid diuretikləri ilə müalicə zamanı anqiotenzin II reseptorlarının antaqonistilərinin qəbulu
kalium ionlarının itirilməsinin qarşısını alır.
Daxilə qəbuldan sonra diuretik təsir 2 saatdan sonra başlayır, təxminən 4 saatdan sonra
maksimum həddə çatır və 6-12 saat qalır; hipotenziv effekt 24 saat ərzində qalır.
Farmakokinetikası
Lozartanın və hidroxlorotiazidin farmakokinetikası paralel istifadə zamanı ayrı-ayrılıqda
istifadə zamanı olduğundan fərqlənmir.
Sorulması
Lozartan: daxilə qəbuldan sonra lozartan yaxşı sorulur və qaraciyərdən “ilkin keçmə” zamanı
aktiv karboksil metabolitin (EXP-3174) və qeyri-aktiv metabolitlərin əmələ gəlməsi ilə
metabolizmə məruz qalır. Sistem biomənimsənilməliyi təxminən 33 % təşkil edir. Lozartanın
və onun aktiv metabolitinin qan plazmasında orta maksimal konsentrasiyaları (Сmax)
müvafiq olaraq 1 saat və 3-4 saatdan sonra əldə olunur.
Hidroxlorotiazid
Daxilə qəbuldan sonra hidroxlorotiazidin sorulması 60-80 % təşkil edir. Qan plazmasında
hidroxlorotiazidin Сmax daxilə qəbuldan 1-5 saat sonra əldə olunur.
Paylanması
Lozartan: lozartanın və EXP-3174-ün 99 %-dən çoxu qan plazmasının zülalları ilə, əsasən
albuminlə əlaqələnir. Lozartanın bölgü həcmi 34 litrə bərabərdir. Hematoensefalik baryeri çox
pis keçir.
Hidroxlorotiazid: qan plazmasının zülalları ilə əlaqə 64 % təşkil edir; ciftdən keçir, ancaq
hematoensefalik baryerdən keçmir və döş südü ilə ifraz olunur.
Biotransformasiyası
Lozartan: damara və ya daxilə yeridilən və ya qəbul olunan lozartan dozasının təxminən 14
%-i, aktiv metabolitin əmələ gəlməsi ilə metabolizə olunur. Kalium 14С-lozartanın daxilə
qəbulundan və/və ya damara yeridilməsindən sonra qan plazmasının dövr edən radioaktivliyi
əsasən lozartan və onun aktiv metaboliti ilə müəyyən edilirdi. Aktiv metabolitdən başqa,
dövranın butil qrupunun hidroksilləşməsi yolu ilə əmələ gələn iki əsas metabolit və ikinci
dərəcəli metabolit – N-2-tetrazol qlükuronid daxil olmaqla, qeyri-aktiv metabolitlər əmələ
gəlir.
Preparatın qida ilə qəbulu onun zərdab konsentrasiyalarına kliniki cəhətdən əhəmiyyətli təsir
göstərmir.
Hidroxlorotiazid metabolizə olunmur.
Xaricolması
Lozartan: lozartanın və aktiv metabolitinin plazma klirensi müvafiq olaraq 600 ml/dəq və
ml/dəq; böyrək klirensi isə müvafiq olaraq 74 ml/dəq və 26 ml/dəq
təşkil edir. Oral istifadədən sonra qəbul edilən dozanın yalnız 4 %-i böyrəklər vasitəsilə
dəyişmədən, 6 %-i isə aktiv metabolit şəklində ifraz olunur. Lozartanın və onun fəal
metabolitinin farmakokinetik parametrləri oral yolla qəbul olunduqda (200 mq-a qədər
dozalarda) xəttidir.
Lozartanın və aktiv metabolitin terminal fazasına yarımifraz dövrü (Т1/2) müvafiq olaraq 2
saat və 6-9 saat təşkil edir. Sutkada bir dəfə 100 mq dozada istifadə zamanı lozartan və onun
aktiv metaboliti kumulyasiya olunmur.
Əsasən bağırsaqdan öd ilə 58%, böyrəklərlə 35% xaric olur.
Hidroxlorotiazid: böyrəklərdən sürətlə atılır. Т1/2 5,6 – 14,8 saat təşkil edir. Daxilə qəbul
edilən dozanın təxminən 61 %-i dəyişmədən xaric olur.
Ayrı qrup xəstələrdə farmakokinetikası
Lozartan/hidroxlorotiazid
Arterial hipertenziyası olan ahıl yaşlı pasiyentlərdə lozartan və onun aktiv metabolitinin və
hidroxlorotiazidin plazma konsentrasiyaları nisbətən gənc yaşlı belə pasiyentlərdə olduğundan
çox fərqlənməyib.
Lozartan
Yüngül və orta-ağır alkoqollu qaraciyər sirrozu olan pasiyentlərdə lozartanın daxilə
qəbulundan sonra qan plazmasında lozartan və aktiv metabolit konsentrasiyaları müvafiq
olaraq kişi cinsindən olan gənc könüllülərdə olduğundan 5 və 1,7 dəfə yuxarı olmuşdur.
Lozartan və onun aktiv metaboliti hemodializ zamanı xaric olunmur.
İstifadəsinə göstərişlər
• Arterial hipertenziya (kombinəolunmuş terapiya göstərilən pasiyentlərdə).
Əks göstərişlər
• Lozartan, hidroxlorotiazid və digər sülfonamid törəmələrinə, eləcə də köməkçi maddələrə
qarşı yüksək həssaslıq.
• Anuriya, ağır böyrək çatışmazlığı (kreatinin klirensi (KK) 30 ml/dəq.-dən az).
• Ağır qaraciyər çatışmazlığı (Çayld-Pyu şkalasına görə 9 baldan yuxarı), xolestaz və öd
yollarının obstruktiv xəstəliyi.
• Şəkərli diabet və ya böyrək funksiyasının pozulması (KK 60 ml/dəq.-dən az) olan
xəstələrdə aliskirenlə paralel istifadəsi.
• 18 yaşa qədər yaş dövrü (istifadənin effektivliyi və təhlükəsizliyi təyin edilməyib).
• Hipokaliemiya və ya hiperkalsiemiya, terapiyaya dayanıqlı.
• Refraktor hiponatriemiya.
• Hamiləlik, ana südü ilə qidalandırma dövrü.
• Laktaza çatışmazlığı, laktozaya qarşı dözümsüzlük, qlükoza-qalaktoza malabsorbsiya
sindromu, belə ki, LORISTA® H preparatının tərkibinə laktoza daxildir.
Ehtiyatla: ciddi hiponatriemiya və/və ya qan dövranı həcminin (QDH) azalması ilə müşaiyət
olunan vəziyyət ( o cümlədən, duzsuz pəhriz, diareya, qusma, yüksək dozada diuretiklərlə
terapiya), qanın su və elektrolit balansının pozulması, şəkərli diabet, böyrək çatışmazlığı
(kreatinin klirensi ≥30 - <50 ml/dəq), anamnezində xolestaz olmadan qaraciyər
funksiyalarının yüngül və orta dərəcəli funksional pozğunluğu (Çayld-Pyu şkalası üzrə 9
baldan aşağı), NYHA təsnifatı üzrə III-IV funksional dərəcəli xroniki ürək çatışmazlığı
(XÜÇ) və ya RAAS aktivləşməsi ilə müşaiyət olunan digər vəziyyət, ikitərəfli böyrək
arteriyasının stenozu və ya birtərəfli böyrək arteriyasının stenozu, böyrək köçürülməsindən
sonraki vəziyyət, birincili hiperaldosteronizm, ürəyin işemik xəstəliyi, serebro-vaskulyar
xəstəlik, çünki arterial təzyiqin həddindən artıq aşağı düşməsi miokard infarktına və iflicə yol
aça bilər, aortal və/ və ya mitral qapaq stenozu, hipertrofik obstruktiv kardiomiopatiya
(HOKMP), ağır allergik anamnez (anamnezində dərman vasitələrinin, o cümlədən AÇF
inhibitorları və ya anqiotenzin II reseptorlarının antiqonistlərinin qəbulu zamanı angionevrotik
ödem olan xəstələr) və bronxial astma, sistemli lupus eritematoz, kəskin miopiya və ikinci
dərəcəli qapalı bucaqlı qlaukoma, simptomatik hiperurikemiya/ podaqra zamanı.
Xüsusi göstərişlər və ehtiyat tədbirləri
Lozartan
Angionevrotik ödem
Anamnezində (üzün, dodaqların, udlağın və/və ya qırtlağın) anqionevrotik ödemi olan
xəstələr ciddi müşahidə altında olmalıdır.
Arterial hipotenziya və hipovolemiya (dehidratasiya)
Hipovolemiyalı (dehidratasiyalı) və/və ya qan plazmasında natrium tərkibi azalmış xəstələrdə
diuretik terapiya, xörək duzu istehlakının məhdudlaşdırılması, ishal və ya qusma fonunda,
xüsusilə də LORISTA® H preparatının ilk dozasının qəbulundan sonra simptomatik arterial
hipotenziyanın inkişafı mümkündür. Preparatın qəbulundan əvvəl QDH və/və ya qan
plazmasında natrium tərkibini bərpa etmək lazımdır.
Su-elektrolit balansının pozulmaları
Böyrək disfunksiyasından əziyyət çəkən xəstələrdə, xüsusilə şəkərli diabet fonunda suelektrolit balansı pozulmalarına tez-tez rast gəlinir. Bununla əlaqədar olaraq, xüsusilə ürək
çatışmazlığı və KK 30-50 ml/dəq. olan xəstələrdə qan plazmasında və KK-də kalium tərkibini
ciddi nəzarət altında saxlamaq lazımdır.
Kaliumqoruyucu diuretiklərlə, kalium preparatları ilə, tərkibində kalium olan duz
əvəzediciləri və ya qan plazmasında kalium tərkibini artırmağa qabil olan digər vasitələrlə
(məsələn, heparinlə) paralel tətbiqi tövsiyə olunmur.
Qaraciyər funksiyasının pozulması
Qaraciyər sirrozlu xəstələrdə qan plazmasında lozartan konsentrasiyası xeyli artır, buna görə
də LORISTA® H preparatını qaraciyərin yüngül və ya orta dərəcəli disfunksiyasından əziyyət
çəkən xəstələrdə ehtiyatla tətbiq etmək lazımdır.
Böyrək funksiyasının pozulması
RAAS inhibəsı nəticəsində (xüsusilə də böyrəklərinin funksiyası RAAS-dan asılı olan,
məsələn, ciddi ürək çatışmazlığı və ya anamnezdə böyrək disfunksiyası olan xəstələrdə)
böyrək funksiyası pozulmalarının, o cümlədən böyrək çatışmazlığının inkişafı mümkündür.
Böyrək arteriyasının stenozu
İkirtərəfli böyrək arteriyasının stenozu, eləcə də birtərəfli böyrək arteriyasının stenozu olan
xəstələrdə RAAS-a təsir edən preparatlar, o cümlədən anqiotenzin II reseptorlarının
antiqonistləri qan plazmasında sidik cövhəri və kreatinin konsentrasiyasını artıra bilər.
Lozartanı böyrək arteriyalarının ikitərəfli stenozu və ya tək böyrək arteriyasının stenozu olan
xəstələrdə ehtiyatla istifadə etmək lazımdır.
Böyrəyin transplantasiyası
LORISTA® H preparatının bu yaxınlarda böyrək transplantasiyası keçirmiş xəstələrdə
istifadəsi təcrübəsi yoxdur.
İkin hiperaldosteronizm
İlkin hiperaldosteronizmi olan xəstələr RAAS-a təsir göstərən hipotenziv preparatlara
müqavimətlidir, buna görə də belə xəstələrə LORISTA® H preparatının tətbiqi tövsiyə
olunmur.
Ürəyin işemik xəstəliyi (ÜİX) və serebrovaskulyar xəstəliklər
İstənilən hipotenziv preparatlarla müalicədə olduğu kimi, ÜİX və ya serebrovaskulyar
xəstəlikləri olan xəstələrdə arterial təzyiqin həddən artıq azalması miokard infarktı və ya
insultun inkişafına gətirib çıxara bilər.
Ürək çatışmazlığı
Böyrək funksiyaları RAAS-ın vəziyyətindən asılı olan (məsələn, NYHA təsnifatı üzrə III-IV
funksional dərəcəli, böyrək funksiyasının pozulması ilə müşayiət olunan və ya olunmayan
xroniki ürək çatışmazlığından əziyyət çəkən) xəstələrdə RAAS-a təsir göstərən preparatlarla
terapiya kəskin arterial hipotenziya ilə, oliquriya və/və ya tədricən inkişaf edən azotemiya ilə,
nadir hallarda isə kəskin böyrək çatışmazlığı ilə müşayiət oluna bilər. Anqiotenzin II
reseptorlarının antaqonistlərinin qəbulu fonunda RAAS aktivliyinin yatırılması nəticəsində
sadalanan pozulmaların inkişafını da istisna etmək olmaz.
Aortal və/və ya mitral klapanların stenozu, HOKM
Digər vazodilatatorlar kimi, LORISTA® H preparatını da hemodinamik cəhətdən mühüm
aortal və/və ya mitral klapan stenozu və ya HOKM olan xəstələrdə ehtiyatla tətbiq etmək
lazımdır.
Etnik xüsusiyyətlər
Lozartan (RAAS-a təsir göstərən digər preparatlar kimi) digər irqlərin nümayəndələri ilə
müqayisədə neqroid irqindən olan xəstələrdə, ola bilsin, arterial hipertenziyalı xəstələrdə
hiporeninemiyanın daha yüksək rast gəlinmə tezliyi səbəbindən daha az ifadə edilmiş
hipotenziv təsir göstərir.
Hidroxlorotiazid
Arterial hipotenziya və su-elektrolit mübadiləsinin pozulması
Arterial təzyiqi, su-elektrolit mübadiləsinin pozulmasını, o cümlədən ishal və ya qusma
fonunda inkişaf edə biləcək dehidratasiya, hiponatriemiya, hipoxloremik alkaloz,
hipomaqniemiya və ya hipokaliemiyanın klinik əlamətlərini nəzarətdə saxlamaq lazımdır.
Həmçinin elektrolitlərin zərdab tərkibinə müntəzəm nəzarət edilməlidir.
Metabolik və endokrin effektlər
Daxilə qəbul üçün hipoqlikemik vasitələrlə və ya insulinlə müalicə alan bütün xəstələrdə
ehtiyatlılıq vacibdir, belə ki hidroxlorotiazid onların təsirini zəiflədə bilər. Tiazid diuretiklərlə
terapiya fonunda gizli şəkərli diabet özünü büruzə verə bilər.
Tiazid diuretiklər, o cümlədən hidroxlorotiazid su-elektrolit balansının pozulmasına
(hiperkalsiemiya, hipokaliemiya, hiponatriemiya, hipomaqniemiya və hipokaliemik alkaloz)
səbəb ola bilər.
Tiazid diuretiklər qan plazmasında kalsiumun böyrəklərlə ifrazını azalda və kalsium
tərkibinin müvəqqəti və cüzi qalxmasına səbəb ola bilər.
İfadə edilmiş hiperkalsiemiya gizli hiperparatireoz əlaməti ola bilər. Qalxanabənzər ətraf
vəzilərin funksiyasının tədqiqatını aparmazdan əvvəl tiazid diuretikləri ləğv etmək lazımdır.
Tiazid diuretiklərlə müalicə fonunda qan zərdabında xolesterin və triqliserid
konsentrasiyalarının artması mümkündür.
Tiazid diuretiklərlə terapiya bəzi xəstələrdə hiperurikemiyanı dərinləşdirə və/və ya
podaqranın gedişini kəskinləşdirə bilər.
Lozartan qan plazmasında sidik turşusu cövhərini azaldır, buna görə də onun
hidroxlorotiazidlə birlikdə tətbiqi tiazid diuretikin yaratdığı hiperurikemiyanı neytrallaşdırır.
Qaraciyər funksiyasının pozulması
Tiazid diuretiklər qaraciyərdaxili xolestaz doğura biləcəyindən qaraciyər funksiyasının
pozulduğu və ya qaraciyər xəstəliyinin tədricən inkişaf etdiyi xəstələrdə ehtiyatla tətbiq
olunmalıdır; çünki su-elektrolit balansının hətta cüzi pozulması belə qaraciyər komasının
inkişafına şərait yarada bilər.
LORISTA® H preparatı kəskin qaraciyər disfunksiyasından əziyyət çəkən xəstələr üçün əks
göstərişlidir, belə ki bu kateqoriyadan olan xəstələrdə preparatın tətbiqi təcrübəsi yoxdur.
Kəskin miopiya və ikincili kəskin qapalı bucaqlı qlaukoma
Hidroxlorotiazid – sulfonamid olub, kəskin keçici miopiya və kəskin qapalı bucaqlı
qlaukomanın inkişafına gətirib çıxaran idiosinkrazik reaksiya doğura bilər. Simptomlarına
daxildir: bir qayda olaraq, hidroxlorotiazidlə terapiyanın başlanğıcından bir neçə saat və ya
həftə ərzində təzahür edən görmə qabiliyyətinin qəfil zəifləməsi və ya gözlərdə ağrı. Kəskin
qapalı bucaqlı qlaukomanın müalicə olunmaması görmə qabiliyyətinin durmadan azalmasına
gətirib çıxara bilər.
Müalicəsi: hidroxlorotiazidin qəbulunu dərhal mümkün qədər tez dayandırmaq. Əgər
gözdaxili təzyiq nəzarətsiz qalarsa, təxirəsalınmaz dərman müalicəsi və ya cərrahi müdaxilə
tələb oluna bilər. Kəskin qapalı bucaqlı qlaukomanın inkişaf riskinin faktorları bunlardır:
anamnezdə sulfonamidə və ya benzilpensilinə allergik reaksiya.
Ümumi
Tiazid diuretiklər qəbul edən xəstələrdə hiperhəssaslıq reaksiyaları anamnezdə allergik
reaksiya və ya bronxial astma olduğu kimi, olmadıqda da inkişaf edə bilər, ancaq onların hər
hansı birinin anamnezdə olduğu zaman inkişafı daha ağlabatandır.
Tiazid diuretiklərin tətbiqi zamanı sistemli qırmızı qurdeşənəyi axınının kəskinləşməsi
haqqında məlumatlar var.
Köməkçi maddələr üzrə xüsusi məlumat
LORISTA® H preparatının tərkibində laktoz vardır, buna görə də preparat laktaz
çatışmazlığı, laktoz dözülməzliyi, qlükoza-qalaktoz malabsorbsiyası sindromu olan xəstələr
üçün əks göstərişlidir.
Digər dərman vasitələri ilə qarşılıqlı təsir
• Şəkərli diabet xəstələrində və ya böyrək funksiyasının pozulması (KK 60 ml/dəq.-dən
az) olan xəstələrdə aliskirenlə paralel istifadəsi əks göstərişlidir.
Lozartan
Rifampisin və flukonazol aktiv metabolit konsentrasiyasını azaldıb. Bu qarşılıqlı təsirin klinik
əhəmiyyəti öyrənilməyib.
RAAS-a təsir göstərən digər preparatlar kimi lozartanın da kaliumqoruyucu diuretiklərlə
(spironolakton, triamteren, amilorid, eplerenon), kalium preparatları və ya tərkibində kalium
olan duz əvəzediciləri ilə paralel istifadəsi kaliumun zərdab tərkibinin artmasına gətirib çıxara
bilər. Paralel istifadəsi tövsiyə olunmur.
Litium ionlarının xaric edilməsində azalma mümkündür. Buna görə də anqiotenzin II
reseptorlarının antaqonistləri litium duzları ilə eyni vaxtda istifadə olunduqda litiumun zərdab
konsentrasiyalarını ciddi nəzarət altında saxlamaq lazımdır.
Anqiotenzin II antaqonistlərinin qeyri-steroid iltihabəleyhinə preparatlarla (QSİƏP) (məsələn,
siklooksigenaz (SOK) – 2 selektiv inhibitorları və selektiv olmayan QSİƏP, iltihab əleyhinə
təsiri göstərən dozada, asetilsalisil turşusu) paralel istifadəsi zamanı hipotenziv effektin
azalması mümkündür. Anqiotenzin II antaqonistlərinin və ya diuretiklərin QSİƏP ilə paralel
istifadəsi (xüsusən də anamnezdə böyrək disfunksiyası mövcud olan xəstələrdə) böyrəklərin
disfunksiyasının inkişaf riski, o cümlədən kəskin böyrək çatışmazlığının inkişafı və kaliumun
zərdab tərkibinin artması ilə müşayiət olunur. Xüsusən də ahıl yaşlı xəstələrdə QSİƏP ilə eyni
vaxtda ehtiyatla tətbiq etmək lazımdır. Bu zaman terapiyanın başlandığı andan etibarən QDHi adekvat şəkildə bərpa etmək və böyrəklərin funksiyasına müntəzəm nəzarət etmək lazımdır.
Böyrək funksiyası pozulmuş, QSİƏP qəbul edən, həmçinin SOK-2 selektiv inhibitorlarından
istifadə edən bəzi xəstələrdə anqiotenzin II reseptorlarının antaqonistlərinin paralel istifadəsi
böyrək funksiyasının sonradan qayıda bilən pisləşməsinə səbəb ola bilər.
İkili RAAS blokadası: ikili RAAS blokadası, yəni AÇF inhibitorunun anqiotenzin II
reseptorlarının antaqonisti ilə terapiyaya əlavə edilməsi yalnız ayrı-ayrı hallarda böyrək
funksiyasının ciddi nəzarəti altında mümkündür.
Aterosklerozu, ürək çatışmazlığı olan və ya hədəf orqanları zədələnmiş şəkərli diabet
xəstələrində ikili RAAS blokadası sadalanan qruplardan birinin preparatının tətbiqi ilə
müqayisədə (anqiotenzin II reseptorları antaqonistlərinin və AÇF inhibitorlarının paralel
istifadəsi zamanı) arterial hipotenziyanın, bayılmaların, hiperkaliemiyanın və böyrək
disfunksiyalarının (kəskin böyrək çatışmazlığı daxil olmaqla) yüksək inkişaf tezliyi ilə
müşayiət olunur.
Arterial hipotenziyaya səbəb olan digər dərmanlar, o cümlədən trisiklik antidepresantlar,
antipsikotikler (neyroleptiklər), baklofen, amifostin ilə birlikdə qəbulu arterial hipotenziyanın
yaranma riskini artıra bilər.
Hidroxlorotiazid
Etanol, barbituratlar, ümumi anesteziya üçün vasitələr və ya antidepressantlar: ortostatik
hipotenziyanın inkişaf riskini gücləndirə bilər.
Daxilə qəbul üçün hipoqlikemik vasitələr və insulin: hipoqlikemik vasitələrin dozasının
korreksiyası tələb oluna bilər, belə ki hidroxlorotiazid qlükozaya qarşı dözümlülüyə təsir
göstərir.
Hidroxlorotiazidin səbəb olduğu böyrək funksiyasının pozulması fonunda laktasidozun
inkişaf riski ilə əlaqədar metformindən ehtiyatla istifadə etmək lazımdır.
Digər hipotenziv vasitələr: additiv təsir.
Kolestiramin və kolestipol: hidroxlorotiazidin sorulması azalır. Kolestiramin və kolestipol
birdəfəlik dozada hidroxlorotiazidi əlaqələndirir və mədə-bağırsaq traktında (MBT) onun
sorulmasını müvafiq olaraq 85% və 43 % azaldır.
Kortikosteroidlər, adrenokortikotrop hormon (AKTH): elektrolit tərkibinin ifadə edilmiş
azalması, xüsusilə hipokaliemiya.
Pressor aminləri (məsələn, epinefrin və norepinefrin): pressor aminlərinin yeridilməsinə
cavabın ifadəliliyinin cüzi azalması mümkündür, ancaq bu onların tətbiqinin mümkünlüyünü
istisna etmir.
Depolyarizəolunmayan miorelaksantlar (məsələn, tubokurarin): miorelaksant effektinin
güclənməsi mümkündür.
Litium: litiumun böyrək klirensinin azalması və, müvafiq olaraq litiumla intoksikasiyanın
inkişaf riski mümkündür. Buna görə də paralel istifadəsi tövsiyə olunmur.
Podaqranın müalicəsi üçün istifadə olunan dərman preparatları (probenesid, sulfinpirazon və
allopurinol): urikozurik preparatların dozasının korreksiyası tələb oluna bilər, belə ki
hidroxlorotiazid sidik turşusunun zərdab konsentrasiyasının artmasına səbəb ola bilər. Tiazid
diuretiklər allopurinola həddindən artıq həssaslıq reaksiyalarının inkişaf tezliyini artıra bilər.
Paralel istifadəsi tövsiyə olunmur.
Antixolinergik preparatlar (məsələn, atropin, biperiden): tiazid diuretiklərin
biomənimsənilməsi MBT hərəkətliliyinin azalması hesabına çoxaldır.
Sitostatik preparatlar, məsələn, siklofosfamid, metotreksat: mieloboğucu təsir orqanizmdən
xaric olmanın gecikməsi hesabına artır.
Salisilatlar: yüksək dozalarda salisilatlarla (məsələn, asetilsalisil turşusu) paralel istifadə
olunduqda onların mərkəzi sinir sisteminə toksik təsirinin güclənməsi mümkündür.
Metildopa: eyni vaxtda tətbiqi zamanı ayrı-ayrı hemolitik anemiya halları təsvir edilmişdir.
Siklosporinin paralel tətbiqi hiperurikemiyanın inkişaf və podaqra gedişatının kəskinləşmə
riskini artırır.
Ürək qlikozidləri: Tiazid diuretiklərin tətbiqi nəticəsində yaranan hipokaliemiya və
hipomaqniemiya ürək qlikozidləri ilə müalicə zamanı aritmiyanın inkişaf riskini artırır.
Kaliumun zərdab tərkibinin dəyişməsi zamanı əlavə effektlər yarada biləcək dərman
preparatları: Ürək qlikozidləri və QT intervalını uzadan preparatlarla paralel istifadə zamanı
qan zərdabında və elektrokardioqramda (EKQ) kalium tərkibini müntəzəm nəzarətdə
saxlamaq tövsiyə olunur («piruet» tipli mədəcik taxikardiyasının inkişaf riski):
• I A sinifli antiaritmik vasitələr (məsələn, xinidin, dizopiramid);
• III sinifli antiaritmik vasitələr (məsələn, amiodaron, sotalol, dofetilid);
• bəzi antipsixotik vasitələr (məsələn, tioridazin, xlorpromazin, levomepromazin,
trifluoperazin, sulpirid, amisulprid, tiaprid, qaloperidol, droperidol);
• digər dərman vasitələri (məsələn, sizaprid, difemanila metilsulfat, venadaxili yeridilmə
üçün eritromisin, qalofantrin, ketanserin, mizolastin, sparfloksasin, terfenadin,
venadaxili yeridilmə üçün vinkamin).
Vitamin D və kalsium duzları: tiazid diuretiklərin D vitamini və ya kalsium duzları ilə paralel
tətbiqi zamanı kalsium ifrazı azaldığına görə qan zərdabında kalsiumun tərkibi artır. Kalsium
preparatlarının və ya D vitamininin tətbiqinə zərurət olduqda qan zərdabında kalsium
tərkibinə nəzarət etmək və, ola bilsin, bu preparatların dozasını korrektə etmək lazımdır.
Karbamazepin: simptomatik hiponatriemiyanın inkişaf riski. Arterial təzyiqə, su-elektrolit
mübadiləsi pozulmasının klinik əlamətlərinə nəzarət etmək vacibdir. Həmçinin elektrolitlərin
zərdab tərkibinə müntəzəm nəzarət edilməlidir.
Hidroxlorotiazid, xüsusilə yüksək dozalarda yod tərkibli kontrast maddələrlə paralel tətbiq
zamanı kəskin böyrək çatışmazlığının inkişaf riskini artıra bilər. Onların tətbiqindən əvvəl
QDH-i bərpa etmək vacibdir.
Amfoterisin B (venadaxili işləmə üçün), stimullaşdırıcı təsirə malik işlətmə dərmanları və ya
qlisirrizinat ammoniumu (biyan kökünün tərkibində vardır): hidroxlorotiazid su-elektrolit
balansının pozulmasını, xüsusilə hipokaliemiyanı gücləndirə bilər.
Qeyri-steroid iltihab əleyhinə preparatlar (QSİƏP)
QSİƏP (məsələn, SOK-2 selektiv inhibitorları və selektiv olmayan QSİƏP, iltihab əleyhinə
təsir göstərəcək dozada asetilsalisil turşusu) tiazid diuretiklərin diuretik və hipotenziv
effektlərini azalda bilər.
Hamiləlik və laktasiya dövründə istifadəsi
Hamiləliyin I üç ayında anqiotenzin II reseptorları antaqonistlərinin istifadəsi tövsiyə
olunmur. LORISTA® H preparatın hamiləlik zamanı, eləcə də hamiləliyi planlaşdıran
qadınlarda istifadə olunmamalıdır. Hamiləliyin planlaşdırılması zamanı qadın pasiyenti
təhlükəsizlik profili nəzərə alınmaqla alternativ hipotenziv terapiyaya keçirmək tövsiyə
olunur. Hamiləlik təsdiq olunduğu təqdirdə LORISTA® H preparatının qəbulu
dayandırılmalı və lazım gəldikdə alternativ hipotenziv terapiyaya keçilməlidir.
LORISTA® H preparatı, RAAS-a birbaşa təsir göstərən digər vasitələr kimi, embrionda
arzuolunmaz təzahürlərə (böyrək funksiyasının pozulması, embrionun kəllə sümüklərinin
bərkiməsinin yavaşıması, oliqihidraminion) və neonatal toksik effektlərə (böyrək çatışmazlığı,
arterial hipotenziya, hiperkaliemiya) səbəb ola bilər. Əgər hamiləliyin II-III üç aylarında
Lorista® Н preparatı yenə də tətbiq olunubsa, o halda mütləq embrionun böyrəklərinin və
kəllə sümüklərinin ultrasəs müayinəsini aparmaq lazımdır.
Hidroxlorotiazid ciftə nüfuz edir. Hamiləliyin II-III üç ayında tiazid diuretiklərin tətbiqi
zamanı uşaqlıq-cift qanaxmasının azalması, trombositopeniyanın inkişafı, sarılıq, embrionda
və ya təzə doğulmuş körpədə su-elektrolit balansının pozulması mümkündür.
Xəstəliyin gedişatına müsbət təsir olmadıqda QDH-nin aşağı düşmə və uşaqlıq-cift
qanaxmasının azalma riski ilə əlaqədar olaraq hamiləliyin ikinci yarısında hestozların
(ödemlər, arterial hipertenziya və ya preyeklampsiya (nefropatiya)) müalicəsi üçün
hidroxlorotiaziddən istifadə etmək lazım deyil. Hidroxlorotiaziddən həmçinin alternativ
vasitələrin tətbiqinin mümkün olmadığı nadir hallar istisna olmaqla, hamilə qadınlarda
essensial hipertenziyanın müalicəsi üçün də istifadə etmək lazım deyil.
Anaları hamiləlik zamanı LORISTA® H preparatını qəbul etmiş təzə doğulmuşlar müşahidə
altında olmalıdır, belə ki yeni doğulan körpədə arterial hipotenziyanın inkişafı mümkündür.
Ana südü ilə qidalanma dövrü
LORISTA® H preparatının ana südü ilə qidalandırma dövründə istifadəsi tövsiyə olunmur,
belə ki preparatın bu dövrdə tətbiqi təcrübəsi yoxdur. Təhlükəsizlik profili nəzərə alınmaqla
digər hipotenziv preparatlarından istifadə tövsiyə olunur.
Lozartanın ana südü ilə xaric olunub-olunmadığı məlum deyil. Hidroxlorotiazid cüzi
miqdarlarda ana südünə keçir. Yüksək dozalarda tiazid diuretiklər intensiv diurezə səbəb
olaraq, bununla da laktasiyanı yatırır.
Nəqliyyat vasitələrini və digər potensial təhlükəli mexanizmləri idarəetmə qabiliyyətinə
təsiri
Terapiyanın başlanğıcında LORISTA® H preparatı arterial təzyiqin aşağı düşməsinə və
başgicəllənməyə və ya yuxululuğa səbəb ola, bununla da dolayısilə psixoemosional vəziyyətə
təsir edə bilər. Təhlükəsizliyin təmin olunması məqsədilə, pasiyentlər yüksək diqqət tələb
edən hər hansı əmək fəaliyyətinə başlamazdan qabaq, əvvəlcə aparılan müalicəyə qarşı öz
reaksiyalarını dəyərləndirməlidirlər.
İstifadə qaydası və dozası
Qida qəbulundan asılı olmayaraq, kifayət qədər su içməklə sutkada bir dəfə daxilə qəbul
edilməlidir LORISTA® H preparatını digər hipotenziv preparatlarla eyni vaxtda qəbul etmək
olar.
Arterial hipertenziya
Hidroxlorotiazid/lozartan kombinasiyası hidroxlorotiazidin və ya lozartanın ayrılıqda tətbiqi
zamanı müvafiq AT nəzarətinin təmin olunmadığı pasiyentlərə təyin olunub.
Pasiyenti LORISTA® H preparatı ilə terapiyaya keçirməzdən qabaq lozartanın və
hidroxlorotiazi-din dozasını titrləmə tövsiyə olunur. Zərurət olduqda (qeyri-adekvat AT
nəzarəti zamanı) pa-siyentin Lorista® (lozartan) preparatı ilə terapiyadan Lorista® Н preparatı
ilə terapiyaya keçi-rilməsi məsələsinə baxmaq olar.
İlkin və dəstəkləyici doza - 1 tablet Lorista® Н preparatı (lozartan 50 mq və hidroxlorotiazid
12, 5 mq). Maksimum hipotenziv effekt 3 həftəlik müalicə ərzində əldə edilir. Daha yüksək
effekt əldə etmək üçün Lorista® Н preparatının dozanın artırılması mümkündür. Maksimal
sutkalıq doza – sutkada 1 dəfə 2 tablet Lorista® Н preparatıdır.
Xüsusi pasiyent qrupları
Böyrək disfunksiyasından əziyyət çəkən və ya hemodializdə olan pasiyentlər: orta böyrək
disfunksiyası (KK 30-50 ml/dəq) olan xəstələrdə preparatın başlanğıc dozasının korreksiyası
tələb olunmur. Lozartan və hidroxlorotiazid hemodializdə olan pasiyentlərə tövsiyə olunmur.
QDH-nin aşağı düşdüyü pasiyentlər: lozartanın tövsiyə olunan başlanğıc dozası sutkada 1
dəfə 25 mq təşkil edir. Lorista® Н preparatı ilə müalicəyə başlamadan öncə dieritkləri
dayandırmaq, QDH-ni və ya natrium ionlarının miqdarını bərpa etmək lazımdır.
Ahıl yaşlı xəstələr: dozanın korreksiyası adətən tələb olunmur.
Əlavə təsirləri
Ümumdünya səhiyyə təşkilatının (ÜST) əlavə təsirlərin inkişaf tezliyi üzrə təsnifatı:
çox tez-tez ≥1/10
tez-tez ≥1/100-dan <1/10-ə qədər
bəzən ≥1/1000-dan <1/100-ə qədər
nadir hallarda ≥1/10000-dan <1/1000-ə qədər
çox nadir hallarda <1/10000-dan
məlum olmayan tezlik mövcud məlumatlar əsasında qiymətləndirilə bilmir.
Lozartan/hidroxlorotiazid kombinasiyasının tətbiqi zamanı arzuolunmaz reaksiyalar əvvəllər
lozartan və/və ya hidroxlorotiazid qəbul edildikdə müşahidə olunub.
Lozartan/hidroxlorotiazid kombinasiyasının marketinq sonrası tətbiqi
Əlavə arzuolunmaz reaksiyalar:
Həzm sisteminə
nadir hallarda: hepatit.
Laboratoriya məlumatları:
nadir hallarda: hiperkaliemiya, alaninaminotransferaz (ALT) aktivliyinin artması.
Monoterapiyada lozartanın və ya hidroxlorotiazidin tətbiqi zamanı arzuolunmaz reaksiyalara
rast gəlinib və bunlar lozartan/hidroxlorotiazid kombinasiyasının tətbiqində də ola bilər:
Lozartan
Qanyaranma orqanlarına:
bəzən: anemiya, Şenleyn-Genox purpuru, ekximozlar, hemoliz;
tezlik məlum deyil: trombositopeniya.
Ürək-damar sisteminə
bəzən: ifadə edilmiş arterial təzyiqin azalması, ortostatik hipotenziya, sinədə ağrı,
stenokardiya, II dərəcəli atrioventrikulyar blokada (AV blokada), beyin qan dövranının
pozulması, miokard infarktı (AT həddindən artıq aşağı düşdükdə), "ürək döyüntüsü"
hissiyyatı, aritmiya (ürək qulaqcıqlarının fibrilyasiyası, sinus bradikardiyası, taxikardiya,
mədəcik taxikardiyası, mədəciklərin fibrilyasiyası), vaskulit.
Hiss orqanlarına:
bəzən: vertiqo, qulaqlarda küy, görmə qavrayışının qeyri-dəqiqliyi, qıcqırma hissi/ gözlərdə
sancma hissi, konyunktivit, görmə itiliyinin azalması.
Həzm sisteminə
tez-tez: qarında ağrı, ürəkbulanması, ishal, dispepsiya;
bəzən: qəbizlik, dişlərdə ağrı, ağız boşluğunda selikli qişanın quruluğu, köp, qastrit, öyümə,
bağırsaq keçməzliyi;
tezlik məlum deyil: pankreatit, qaraciyər funksiyasının pozulması.
Allergik reaksiyalar:
nadir hallarda: hiperhəssaslıq: anafilaktik reaksiyalar, anqionevrotik ödem, o cümlədən
tənəffüs yollarının tıxanmasına səbəb olan qırtlaq və udlaq ödemi və/və ya üz, dodaq, udlaq
və/və ya dil ödemi; bəzi xəstələrdə digər preparatlarla, o cümlədən AÇF inhibitorları ilə
müalicə zamanı anamnezdə anqionevrotik ödem də qeydə alınıb.
Dayaq-hərəkət sisteminə
tez-tez: əzələlərdə qıcolmalar, beldə ağrı, ayaqlarda ağrı, mialqiya;
bəzən: qollarda ağrı, oynaqların şişməsi, dizlərdə ağrı, skelet-əzələ ağrıları, çiyinlərdə ağrı,
keyimə, artalgiya, artrit, koksalqiya, fibromialqiya, əzələ zəifliyi;
tezlik məlum deyil: rabdomioliz.
Sinir sisteminə
tez-tez: başağrısı, başgicəllənmə, yuxusuzluq;
bəzən: əsəbilik, paresteziya, periferik neyropatiya, tremor, miqren, bayılma, həyəcan,
həyəcanla müşayiət olunan nasazlıq (gündəlik hadisələr haqqında həddindən artıq,
idarəolunmaz və tez-tez irrasional narahatlıq), vahiməli nasazlıq (təkrarlanan vahimə
tutmaları), şüur dolaşıqlığı, depressiya, dəhşətli yuxular, yuxu pozulmaları, yuxululuq,
yaddaşın pozulması;
Sidik-cinsiyyət sisteminə
tez-tez: böyrək funksiyasının pozulması, böyrək çatışmazlığı;
bəzən: nikturiya, tez-tez sidiyə getmə, sidik yollarının infeksiyaları.
Reproduktiv sistem tərəfindən:
bəzən: libidonun aşağı düşməsi, erektil disfunksiya / impotensiya.
Tənəffüs sisteminə
tez-tez: öskürək, yuxarı tənəffüs yolların infeksiyaları, burun tutulması, sinusit, yuxarı
tənəffüs yollarının keçiricilik qabiliyyətinin pozulması;
bəzən: udlaqda diskomfort hissi, faringit, laringit, təngnəfəslik, bronxit, burundan qan axma,
rinit, tənəffüs yollarında durğunluq təzahürləri.
Dəri örtüklərinə
bəzən: alopesiya, dermatit, dəri örtüklərinin quruluğu, eritema, üz dərisinə qan bürüdü hissi,
fotohəssaslıq, dəri qaşınması, dəri səpgisi, övrə, tərləmənin artımı.
Digər
tez-tez: asteniya, tez yorulma, anoreksiya;
bəzən: üzün ödemi, ödemlər, titrətmə;
tezlik məlum deyil: göbələyəbənzər simptomlar, əzginlik.
Laboratoriya göstəriciləri
tez-tez: hiperkaliemiya, cüzi hemoqlobin və hematokritin azalması, hipoqlikemiya;
bəzən: sidik və kreatininin zərdab konsentrasiyalarının cüzi çoxalması;
çox nadir hallarda: qan plazmasında bilirubin konsentrasiyasının və "qaraciyər" fermentlərinin
aktivliyinin artması;
tezlik məlum deyil: hiponatriemiya.
Hidroxlorotiazid
Qanyaradıcı orqanlarına
bəzən: aqranulositoz, aplastik anemiya, hemolitik anemiya, leykopeniya, purpur,
trombositopeniya.
Allergik reaksiyalar:
nadir hallarda: anafilaktik reaksiya.
Maddələr mübadiləsinə
bəzən: anoreksiya, hiperqlikemiya, hiperurikemiya, hipokaliemiya, hiponatriemiya.
Sinir sisteminə
tez-tez: başağrısı;
bəzən: yuxusuzluq.
Hiss orqanlarına
bəzən: görmə qabiliyyətinin keçici pozulması, ksantopsiya;
tezlik məlum deyil: kəskin miopiya və kəskin qapalı bucaqlı qlaukoma.
Ürək-damar sisteminə
bəzən: nekrozlu anqiit (vaskulit, dəri vaskuliti).
Tənəffüs sisteminə
bəzən: respirator distress sindromu, pnevmonit və ağciyər ödemi daxil olmaqla.
Həzm sisteminə
bəzən: sialoadenit, spazma, mədə qıcıqlanması, ürək bulanması, öyümə, ishal, qəbzlik, sarılıq
(qaraciyərdaxili xolestaz), pankreatit.
Dəri örtüklərinə
bəzən: fotohəssaslıq, övrə, toksiki epidermal nekroliz.
Dayaq-hərəkət sisteminə
bəzən: əzələlərdə qıcolmalar.
Sidik-cinsiyyət sisteminə
bəzən: qlükozuriya, interstisial nefriti, böyrəklərin funksiyasının pozulması, böyrək
çatışmazlığı.
Digər
bəzən: titrətmə, başgicəllənmə.
Doza həddinin aşılması
LORISTA® H
Lozartan/hidroxlorotiazid kombinasiyasının doza həddinin aşılması haqqında məlumat
yoxdur.
Müalicəsi: simptomatik və dəstəkləyici terapiya. LORISTA® H preparatını ləğv etmək və
pasiyenti ciddi nəzarətə götürmək lazımdır. Lazım gəldikdə: xəstəni qusdurmaq (əgər xəstə
preparatı təzəlikcə qəbul edibsə), QDH-nin tamamlamaq, su-elektrolit mübadiləsi
pozulmalarının korreksiyası və arterial təzyiqin ifadə edilmiş dərəcədə azalması.
Lozartan (məlumatlar məhduddur)
Simptomları: arterial təzyiqin ifadə edilmiş dərəcədə azalması, taxikardiya, parasimpatik
(vaqal) stimulyasiya ilə bradikardiya mümkündür.
Müalicəsi: simptomatik terapiya, hemodializ effektiv deyil.
Hidroxlorotiazid
Simptomları: ən sıx rast gəlinən simptomları bunlardır: hipokaliemiya, hipoxloremiya,
hiponatriemiya və dehidratasiya, ifrat diurezin nəticəsi olaraq. Ürək qlikozidləri eyni vaxta
qəbul edildiyi zaman hipokaliemiya aritmiyanın gedişini ağırlaşdıra bilər.
Müalicəsi: simptomatik.
Buraxılış forması
14 tablet, blisterdə. 2 blister içlik vərəqə ilə birlikdə karton qutuya qablaşdırılır.
Saxlanma şəraiti
30 °С-dən aşağı temperaturda, rütubətdən qorumaq məqsədilə orijinal qablaşdırmada və
uşaqların əli çatmayan yerdə saxlamaq lazımdır.
Yararlılıq müddəti
5 il.
Yararlılıq müddəti bitdikdən sonra istifadə etmək olmaz.
Aptekdən buraxılma şərti
Resept əsasında buraxılır.
İstehsalçı
KRKA, d.d., Novo mesto, Sloveniya.